скаламбу́рыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скаламбу́ру |
скаламбу́рым |
| 2-я ас. |
скаламбу́рыш |
скаламбу́рыце |
| 3-я ас. |
скаламбу́рыць |
скаламбу́раць |
| Прошлы час |
| м. |
скаламбу́рыў |
скаламбу́рылі |
| ж. |
скаламбу́рыла |
| н. |
скаламбу́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скаламбу́р |
скаламбу́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скаламбу́рыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скаламе́сіць
‘узбаламуціць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скаламе́шу |
скаламе́сім |
| 2-я ас. |
скаламе́сіш |
скаламе́сіце |
| 3-я ас. |
скаламе́сіць |
скаламе́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
скаламе́сіў |
скаламе́сілі |
| ж. |
скаламе́сіла |
| н. |
скаламе́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скаламе́сь |
скаламе́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скаламе́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
скаламе́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скаламе́шаны |
скаламе́шаная |
скаламе́шанае |
скаламе́шаныя |
| Р. |
скаламе́шанага |
скаламе́шанай скаламе́шанае |
скаламе́шанага |
скаламе́шаных |
| Д. |
скаламе́шанаму |
скаламе́шанай |
скаламе́шанаму |
скаламе́шаным |
| В. |
скаламе́шаны (неадуш.) скаламе́шанага (адуш.) |
скаламе́шаную |
скаламе́шанае |
скаламе́шаныя (неадуш.) скаламе́шаных (адуш.) |
| Т. |
скаламе́шаным |
скаламе́шанай скаламе́шанаю |
скаламе́шаным |
скаламе́шанымі |
| М. |
скаламе́шаным |
скаламе́шанай |
скаламе́шаным |
скаламе́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скаламу́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
скаламу́ціцца |
скаламу́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
скаламу́ціўся |
скаламу́ціліся |
| ж. |
скаламу́цілася |
| н. |
скаламу́цілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скаламу́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скаламу́чу |
скаламу́цім |
| 2-я ас. |
скаламу́ціш |
скаламу́ціце |
| 3-я ас. |
скаламу́ціць |
скаламу́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
скаламу́ціў |
скаламу́цілі |
| ж. |
скаламу́ціла |
| н. |
скаламу́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скаламу́ць |
скаламу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скаламу́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скаламу́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скаламу́чаны |
скаламу́чаная |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя |
| Р. |
скаламу́чанага |
скаламу́чанай скаламу́чанае |
скаламу́чанага |
скаламу́чаных |
| Д. |
скаламу́чанаму |
скаламу́чанай |
скаламу́чанаму |
скаламу́чаным |
| В. |
скаламу́чаны (неадуш.) скаламу́чанага (адуш.) |
скаламу́чаную |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя (неадуш.) скаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай скаламу́чанаю |
скаламу́чаным |
скаламу́чанымі |
| М. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай |
скаламу́чаным |
скаламу́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скаламу́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скаламу́чаны |
скаламу́чаная |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя |
| Р. |
скаламу́чанага |
скаламу́чанай скаламу́чанае |
скаламу́чанага |
скаламу́чаных |
| Д. |
скаламу́чанаму |
скаламу́чанай |
скаламу́чанаму |
скаламу́чаным |
| В. |
скаламу́чаны (неадуш.) скаламу́чанага (адуш.) |
скаламу́чаную |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя (неадуш.) скаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай скаламу́чанаю |
скаламу́чаным |
скаламу́чанымі |
| М. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай |
скаламу́чаным |
скаламу́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скаламу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скаламу́чаны |
скаламу́чаная |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя |
| Р. |
скаламу́чанага |
скаламу́чанай скаламу́чанае |
скаламу́чанага |
скаламу́чаных |
| Д. |
скаламу́чанаму |
скаламу́чанай |
скаламу́чанаму |
скаламу́чаным |
| В. |
скаламу́чаны (неадуш.) скаламу́чанага (адуш.) |
скаламу́чаную |
скаламу́чанае |
скаламу́чаныя (неадуш.) скаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай скаламу́чанаю |
скаламу́чаным |
скаламу́чанымі |
| М. |
скаламу́чаным |
скаламу́чанай |
скаламу́чаным |
скаламу́чаных |
Кароткая форма: скаламу́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скаламу́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скаламу́чванне |
| Р. |
скаламу́чвання |
| Д. |
скаламу́чванню |
| В. |
скаламу́чванне |
| Т. |
скаламу́чваннем |
| М. |
скаламу́чванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.