Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ада́мкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

адамкнё́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адамкнё́ны	адамкнё́ная	адамкнё́нае	адамкнё́ныя
Р.	адамкнё́нага	адамкнё́най адамкнё́нае	адамкнё́нага	адамкнё́ных
Д.	адамкнё́наму	адамкнё́най	адамкнё́наму	адамкнё́ным
В.	адамкнё́ны (неадуш.) адамкнё́нага (адуш.)	адамкнё́ную	адамкнё́нае	адамкнё́ныя (неадуш.) адамкнё́ных (адуш.)
Т.	адамкнё́ным	адамкнё́най адамкнё́наю	адамкнё́ным	адамкнё́нымі
М.	адамкнё́ным	адамкнё́най	адамкнё́ным	адамкнё́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адамкнё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адамкнё́ны	адамкнё́ная	адамкнё́нае	адамкнё́ныя
Р.	адамкнё́нага	адамкнё́най адамкнё́нае	адамкнё́нага	адамкнё́ных
Д.	адамкнё́наму	адамкнё́най	адамкнё́наму	адамкнё́ным
В.	адамкнё́ны (неадуш.) адамкнё́нага (адуш.)	адамкнё́ную	адамкнё́нае	адамкнё́ныя (неадуш.) адамкнё́ных (адуш.)
Т.	адамкнё́ным	адамкнё́най адамкнё́наю	адамкнё́ным	адамкнё́нымі
М.	адамкнё́ным	адамкнё́най	адамкнё́ным	адамкнё́ных

Кароткая форма: адамкнё́на.

Іншыя варыянты: адамкну́ты.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адамкну́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адамкну́ты	адамкну́тая	адамкну́тае	адамкну́тыя
Р.	адамкну́тага	адамкну́тай адамкну́тае	адамкну́тага	адамкну́тых
Д.	адамкну́таму	адамкну́тай	адамкну́таму	адамкну́тым
В.	адамкну́ты (неадуш.) адамкну́тага (адуш.)	адамкну́тую	адамкну́тае	адамкну́тыя (неадуш.) адамкну́тых (адуш.)
Т.	адамкну́тым	адамкну́тай адамкну́таю	адамкну́тым	адамкну́тымі
М.	адамкну́тым	адамкну́тай	адамкну́тым	адамкну́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

адамкну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адамкну́ты	адамкну́тая	адамкну́тае	адамкну́тыя
Р.	адамкну́тага	адамкну́тай адамкну́тае	адамкну́тага	адамкну́тых
Д.	адамкну́таму	адамкну́тай	адамкну́таму	адамкну́тым
В.	адамкну́ты (неадуш.) адамкну́тага (адуш.)	адамкну́тую	адамкну́тае	адамкну́тыя (неадуш.) адамкну́тых (адуш.)
Т.	адамкну́тым	адамкну́тай адамкну́таю	адамкну́тым	адамкну́тымі
М.	адамкну́тым	адамкну́тай	адамкну́тым	адамкну́тых

Кароткая форма: адамкну́та.

Іншыя варыянты: адамкнё́ны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адамкну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адамкну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Адамо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адамо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адамо́ўскі	адамо́ўская	адамо́ўскае	адамо́ўскія
Р.	адамо́ўскага	адамо́ўскай адамо́ўскае	адамо́ўскага	адамо́ўскіх
Д.	адамо́ўскаму	адамо́ўскай	адамо́ўскаму	адамо́ўскім
В.	адамо́ўскі (неадуш.) адамо́ўскага (адуш.)	адамо́ўскую	адамо́ўскае	адамо́ўскія (неадуш.) адамо́ўскіх (адуш.)
Т.	адамо́ўскім	адамо́ўскай адамо́ўскаю	адамо́ўскім	адамо́ўскімі
М.	адамо́ўскім	адамо́ўскай	адамо́ўскім	адамо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Адамо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum