забе́гчы
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забягу́ |
забяжы́м |
| 2-я ас. |
забяжы́ш |
забежыце́ |
| 3-я ас. |
забяжы́ць |
забягу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
забе́г |
забе́глі |
| ж. |
забе́гла |
| н. |
забе́гла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забяжы́ |
забяжы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забе́гшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
забе́гчыся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забягу́ся |
забяжы́мся |
| 2-я ас. |
забяжы́шся |
забежыце́ся |
| 3-я ас. |
забяжы́цца |
забягу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
забе́гся |
забе́гліся |
| ж. |
забе́глася |
| н. |
забе́глася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забяжы́ся |
забяжы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забе́гшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забедава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забяду́юся |
забяду́емся |
| 2-я ас. |
забяду́ешся |
забяду́ецеся |
| 3-я ас. |
забяду́ецца |
забяду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
забедава́ўся |
забедава́ліся |
| ж. |
забедава́лася |
| н. |
забедава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забедава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
забедава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забяду́ю |
забяду́ем |
| 2-я ас. |
забяду́еш |
забяду́еце |
| 3-я ас. |
забяду́е |
забяду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
забедава́ў |
забедава́лі |
| ж. |
забедава́ла |
| н. |
забедава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забедава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забе́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
забе́жніца |
забе́жніцы |
| Р. |
забе́жніцы |
забе́жніц |
| Д. |
забе́жніцы |
забе́жніцам |
| В. |
забе́жніцу |
забе́жніц |
| Т. |
забе́жніцай забе́жніцаю |
забе́жніцамі |
| М. |
забе́жніцы |
забе́жніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Забе́йгі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Забе́йгі |
| Р. |
Забе́йгаў |
| Д. |
Забе́йгам |
| В. |
Забе́йгі |
| Т. |
Забе́йгамі |
| М. |
Забе́йгах |
забе́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
забе́л |
| Р. |
забе́лу |
| Д. |
забе́лу |
| В. |
забе́л |
| Т. |
забе́лам |
| М. |
забе́ле |
Крыніцы:
piskunou2012.
забе́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
забе́ла |
| Р. |
забе́лы |
| Д. |
забе́ле |
| В. |
забе́лу |
| Т. |
забе́лай забе́лаю |
| М. |
забе́ле |
Крыніцы:
piskunou2012.