Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

забаўта́ць

‘пачаць боўтаць або ўзбоўтаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. забаўта́ю забаўта́ем
2-я ас. забаўта́еш забаўта́еце
3-я ас. забаўта́е забаўта́юць
Прошлы час
м. забаўта́ў забаўта́лі
ж. забаўта́ла
н. забаўта́ла
Загадны лад
2-я ас. забаўта́й забаўта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час забаўта́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заба́хаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заба́хаю заба́хаем
2-я ас. заба́хаеш заба́хаеце
3-я ас. заба́хае заба́хаюць
Прошлы час
м. заба́хаў заба́халі
ж. заба́хала
н. заба́хала
Загадны лад
2-я ас. заба́хай заба́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заба́хаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заба́хкаць

‘пачаць бахкаць - хлопаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заба́хкаю заба́хкаем
2-я ас. заба́хкаеш заба́хкаеце
3-я ас. заба́хкае заба́хкаюць
Прошлы час
м. заба́хкаў заба́хкалі
ж. заба́хкала
н. заба́хкала
Загадны лад
2-я ас. заба́хкай заба́хкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заба́хкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заба́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заба́чуся заба́чымся
2-я ас. заба́чышся заба́чыцеся
3-я ас. заба́чыцца заба́чацца
Прошлы час
м. заба́чыўся заба́чыліся
ж. заба́чылася
н. заба́чылася
Загадны лад
2-я ас. заба́чся заба́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час заба́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

заба́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заба́чу заба́чым
2-я ас. заба́чыш заба́чыце
3-я ас. заба́чыць заба́чаць
Прошлы час
м. заба́чыў заба́чылі
ж. заба́чыла
н. заба́чыла
Загадны лад
2-я ас. заба́ч заба́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час заба́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

забачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. забачэ́нне
Р. забачэ́ння
Д. забачэ́нню
В. забачэ́нне
Т. забачэ́ннем
М. забачэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

Забачэ́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Забачэ́ў
Р. Забачэ́ва
Д. Забачэ́ву
В. Забачэ́ў
Т. Забачэ́вам
М. Забачэ́ве

заба́шавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заба́шавіцкі заба́шавіцкая заба́шавіцкае заба́шавіцкія
Р. заба́шавіцкага заба́шавіцкай
заба́шавіцкае
заба́шавіцкага заба́шавіцкіх
Д. заба́шавіцкаму заба́шавіцкай заба́шавіцкаму заба́шавіцкім
В. заба́шавіцкі (неадуш.)
заба́шавіцкага (адуш.)
заба́шавіцкую заба́шавіцкае заба́шавіцкія (неадуш.)
заба́шавіцкіх (адуш.)
Т. заба́шавіцкім заба́шавіцкай
заба́шавіцкаю
заба́шавіцкім заба́шавіцкімі
М. заба́шавіцкім заба́шавіцкай заба́шавіцкім заба́шавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Заба́шавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Заба́шавічы
Р. Заба́шавіч
Заба́шавічаў
Д. Заба́шавічам
В. Заба́шавічы
Т. Заба́шавічамі
М. Заба́шавічах

Забашэ́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Забашэ́ўка
Р. Забашэ́ўкі
Д. Забашэ́ўцы
В. Забашэ́ўку
Т. Забашэ́ўкай
Забашэ́ўкаю
М. Забашэ́ўцы