Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

адалі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. адалі́н
Р. адалі́ну
Д. адалі́ну
В. адалі́н
Т. адалі́нам
М. адалі́не

Крыніцы: piskunou2012.

адалі́ска

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адалі́ска адалі́скі
Р. адалі́скі адалі́сак
Д. адалі́сцы адалі́скам
В. адалі́ску адалі́сак
Т. адалі́скай
адалі́скаю		 адалі́скамі
М. адалі́сцы адалі́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Ада́м

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ада́м Ада́мы
Р. Ада́ма Ада́маў
Д. Ада́му Ада́мам
В. Ада́ма Ада́маў
Т. Ада́мам Ада́мамі
М. Ада́ме Ада́мах

Крыніцы: piskunou2012.

Ада́мава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ада́мава
Р. Ада́мава
Д. Ада́маву
В. Ада́мава
Т. Ада́мавам
М. Ада́маве

Ада́мавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ада́мавічы
Р. Ада́мавіч
Ада́мавічаў
Д. Ада́мавічам
В. Ада́мавічы
Т. Ада́мавічамі
М. Ада́мавічах

адама́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адама́нт адама́нты
Р. адама́нту адама́нтаў
Д. адама́нту адама́нтам
В. адама́нт адама́нты
Т. адама́нтам адама́нтамі
М. адама́нце адама́нтах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

адама́нтавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адама́нтавы адама́нтавая адама́нтавае адама́нтавыя
Р. адама́нтавага адама́нтавай
адама́нтавае		 адама́нтавага адама́нтавых
Д. адама́нтаваму адама́нтавай адама́нтаваму адама́нтавым
В. адама́нтавы (неадуш.)
адама́нтавага (адуш.)		 адама́нтавую адама́нтавае адама́нтавыя (неадуш.)
адама́нтавых (адуш.)
Т. адама́нтавым адама́нтавай
адама́нтаваю		 адама́нтавым адама́нтавымі
М. адама́нтавым адама́нтавай адама́нтавым адама́нтавых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

ада́маў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ада́маў ада́мава ада́мава ада́мавы
Р. ада́мавага ада́мавай
ада́мавае		 ада́мавага ада́мавых
Д. ада́маваму ада́мавай ада́маваму ада́мавым
В. ада́маў (неадуш.)
ада́мавага (адуш.)		 ада́маву ада́мава ада́мавы (неадуш.)
ада́мавых (адуш.)
Т. ада́мавым ада́мавай
ада́маваю		 ада́мавым ада́мавымі
М. ада́мавым ада́мавай ада́мавым ада́мавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

ада́маў

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ада́маў ада́мава ада́мава ада́мавы
Р. ада́мавага ада́мавай
ада́мавае		 ада́мавага ада́мавых
Д. ада́маваму ада́мавай ада́маваму ада́мавым
В. ада́маў (неадуш.)
ада́мавага (адуш.)		 ада́маву ада́мава ада́мавы (неадуш.)
ада́мавых (адуш.)
Т. ада́мавым ада́мавай
ада́маваю		 ада́мавым ада́мавымі
М. ада́мавым ада́мавай ада́мавым ада́мавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Ада́маўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ада́маўка
Р. Ада́маўкі
Д. Ада́маўцы
В. Ада́маўку
Т. Ада́маўкай
Ада́маўкаю
М. Ада́маўцы