запрыго́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрыго́ньваюся |
запрыго́ньваемся |
| 2-я ас. |
запрыго́ньваешся |
запрыго́ньваецеся |
| 3-я ас. |
запрыго́ньваецца |
запрыго́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
запрыго́ньваўся |
запрыго́ньваліся |
| ж. |
запрыго́ньвалася |
| н. |
запрыго́ньвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запрыго́ньваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запрыго́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрыго́ньваю |
запрыго́ньваем |
| 2-я ас. |
запрыго́ньваеш |
запрыго́ньваеце |
| 3-я ас. |
запрыго́ньвае |
запрыго́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
запрыго́ньваў |
запрыго́ньвалі |
| ж. |
запрыго́ньвала |
| н. |
запрыго́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запрыго́ньвай |
запрыго́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запрыго́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запрыду́х
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запрыду́х |
| Р. |
запрыду́ха |
| Д. |
запрыду́ху |
| В. |
запрыду́ха |
| Т. |
запрыду́хам |
| М. |
запрыду́ху |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрызвыча́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запрызвыча́енне |
| Р. |
запрызвыча́ення |
| Д. |
запрызвыча́енню |
| В. |
запрызвыча́енне |
| Т. |
запрызвыча́еннем |
| М. |
запрызвыча́енні |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрызвыча́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запрызвыча́ены |
запрызвыча́еная |
запрызвыча́енае |
запрызвыча́еныя |
| Р. |
запрызвыча́енага |
запрызвыча́енай запрызвыча́енае |
запрызвыча́енага |
запрызвыча́еных |
| Д. |
запрызвыча́енаму |
запрызвыча́енай |
запрызвыча́енаму |
запрызвыча́еным |
| В. |
запрызвыча́ены (неадуш.) запрызвыча́енага (адуш.) |
запрызвыча́еную |
запрызвыча́енае |
запрызвыча́еныя (неадуш.) запрызвыча́еных (адуш.) |
| Т. |
запрызвыча́еным |
запрызвыча́енай запрызвыча́енаю |
запрызвыча́еным |
запрызвыча́енымі |
| М. |
запрызвыча́еным |
запрызвыча́енай |
запрызвыча́еным |
запрызвыча́еных |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрызвыча́іцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрызвыча́юся |
запрызвыча́імся |
| 2-я ас. |
запрызвыча́ішся |
запрызвыча́іцеся |
| 3-я ас. |
запрызвыча́іцца |
запрызвыча́яцца |
| Прошлы час |
| м. |
запрызвыча́іўся |
запрызвыча́іліся |
| ж. |
запрызвыча́ілася |
| н. |
запрызвыча́ілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запрызвыча́йся |
запрызвыча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запрызвыча́іўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрызвыча́іць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрызвыча́ю |
запрызвыча́ім |
| 2-я ас. |
запрызвыча́іш |
запрызвыча́іце |
| 3-я ас. |
запрызвыча́іць |
запрызвыча́яць |
| Прошлы час |
| м. |
запрызвыча́іў |
запрызвыча́ілі |
| ж. |
запрызвыча́іла |
| н. |
запрызвыча́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запрызвыча́й |
запрызвыча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запрызвыча́іўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрыкме́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрыкме́чу |
запрыкме́цім |
| 2-я ас. |
запрыкме́ціш |
запрыкме́ціце |
| 3-я ас. |
запрыкме́ціць |
запрыкме́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
запрыкме́ціў |
запрыкме́цілі |
| ж. |
запрыкме́ціла |
| н. |
запрыкме́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запрыкме́ць |
запрыкме́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запрыкме́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запрыкме́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запрыкме́чаны |
запрыкме́чаная |
запрыкме́чанае |
запрыкме́чаныя |
| Р. |
запрыкме́чанага |
запрыкме́чанай запрыкме́чанае |
запрыкме́чанага |
запрыкме́чаных |
| Д. |
запрыкме́чанаму |
запрыкме́чанай |
запрыкме́чанаму |
запрыкме́чаным |
| В. |
запрыкме́чаны (неадуш.) запрыкме́чанага (адуш.) |
запрыкме́чаную |
запрыкме́чанае |
запрыкме́чаныя (неадуш.) запрыкме́чаных (адуш.) |
| Т. |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанай запрыкме́чанаю |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанымі |
| М. |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанай |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
запрыкме́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запрыкме́чаны |
запрыкме́чаная |
запрыкме́чанае |
запрыкме́чаныя |
| Р. |
запрыкме́чанага |
запрыкме́чанай запрыкме́чанае |
запрыкме́чанага |
запрыкме́чаных |
| Д. |
запрыкме́чанаму |
запрыкме́чанай |
запрыкме́чанаму |
запрыкме́чаным |
| В. |
запрыкме́чаны (неадуш.) запрыкме́чанага (адуш.) |
запрыкме́чаную |
запрыкме́чанае |
запрыкме́чаныя (неадуш.) запрыкме́чаных (адуш.) |
| Т. |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанай запрыкме́чанаю |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанымі |
| М. |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чанай |
запрыкме́чаным |
запрыкме́чаных |
Кароткая форма: запрыкме́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.