агу́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агу́чанасць |
| Р. |
агу́чанасці |
| Д. |
агу́чанасці |
| В. |
агу́чанасць |
| Т. |
агу́чанасцю |
| М. |
агу́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́чаны |
агу́чаная |
агу́чанае |
агу́чаныя |
| Р. |
агу́чанага |
агу́чанай агу́чанае |
агу́чанага |
агу́чаных |
| Д. |
агу́чанаму |
агу́чанай |
агу́чанаму |
агу́чаным |
| В. |
агу́чаны (неадуш.) агу́чанага (адуш.) |
агу́чаную |
агу́чанае |
агу́чаныя (неадуш.) агу́чаных (адуш.) |
| Т. |
агу́чаным |
агу́чанай агу́чанаю |
агу́чаным |
агу́чанымі |
| М. |
агу́чаным |
агу́чанай |
агу́чаным |
агу́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
агу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́чаны |
агу́чаная |
агу́чанае |
агу́чаныя |
| Р. |
агу́чанага |
агу́чанай агу́чанае |
агу́чанага |
агу́чаных |
| Д. |
агу́чанаму |
агу́чанай |
агу́чанаму |
агу́чаным |
| В. |
агу́чаны (неадуш.) агу́чанага (адуш.) |
агу́чаную |
агу́чанае |
агу́чаныя (неадуш.) агу́чаных (адуш.) |
| Т. |
агу́чаным |
агу́чанай агу́чанаю |
агу́чаным |
агу́чанымі |
| М. |
агу́чаным |
агу́чанай |
агу́чаным |
агу́чаных |
Кароткая форма: агу́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
агу́чвальнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́чвальнік |
агу́чвальнікі |
| Р. |
агу́чвальніка |
агу́чвальнікаў |
| Д. |
агу́чвальніку |
агу́чвальнікам |
| В. |
агу́чвальніка |
агу́чвальнікаў |
| Т. |
агу́чвальнікам |
агу́чвальнікамі |
| М. |
агу́чвальніку |
агу́чвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́чвальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́чвальнік |
агу́чвальнікі |
| Р. |
агу́чвальніка |
агу́чвальнікаў |
| Д. |
агу́чвальніку |
агу́чвальнікам |
| В. |
агу́чвальнік |
агу́чвальнікі |
| Т. |
агу́чвальнікам |
агу́чвальнікамі |
| М. |
агу́чвальніку |
агу́чвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́чванне |
агу́чванні |
| Р. |
агу́чвання |
агу́чванняў |
| Д. |
агу́чванню |
агу́чванням |
| В. |
агу́чванне |
агу́чванні |
| Т. |
агу́чваннем |
агу́чваннямі |
| М. |
агу́чванні |
агу́чваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агу́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
агу́чваецца |
агу́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
агу́чваўся |
агу́чваліся |
| ж. |
агу́чвалася |
| н. |
агу́чвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
агу́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агу́чваю |
агу́чваем |
| 2-я ас. |
агу́чваеш |
агу́чваеце |
| 3-я ас. |
агу́чвае |
агу́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
агу́чваў |
агу́чвалі |
| ж. |
агу́чвала |
| н. |
агу́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агу́чвай |
агу́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агу́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.