жло́кнуць
‘аднакратны дзеяслоў да жлактаць, жлокаць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| жло́кну | жло́кнем | |
| жло́кнеш | жло́кнеце | |
| жло́кне | жло́кнуць | |
| Прошлы час | ||
| жло́кнуў | жло́кнулі | |
| жло́кнула | ||
| жло́кнула | ||
| Загадны лад | ||
| жло́кні | жло́кніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| жло́кнуўшы | ||
Крыніцы:
жло́паць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| жло́паю | жло́паем | |
| жло́паеш | жло́паеце | |
| жло́пае | жло́паюць | |
| Прошлы час | ||
| жло́паў | жло́палі | |
| жло́пала | ||
| жло́пала | ||
| Загадны лад | ||
| жло́пай | жло́пайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| жло́паючы | ||
Крыніцы:
жлу́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| жлу́дка | жлу́дкі | |
| жлу́дкі | жлу́дак | |
| жлу́дцы | жлу́дкам | |
| жлу́дку | жлу́дкі | |
| жлу́дкай жлу́дкаю |
жлу́дкамі | |
| жлу́дцы | жлу́дках |
Крыніцы:
жлу́дны
прыметнік, адносны
| жлу́дны | жлу́дная | жлу́днае | жлу́дныя | |
| жлу́днага | жлу́днай жлу́днае |
жлу́днага | жлу́дных | |
| жлу́днаму | жлу́днай | жлу́днаму | жлу́дным | |
| жлу́дны ( жлу́днага ( |
жлу́дную | жлу́днае | жлу́дныя ( жлу́дных ( |
|
| жлу́дным | жлу́днай жлу́днаю |
жлу́дным | жлу́днымі | |
| жлу́дным | жлу́днай | жлу́дным | жлу́дных | |
Крыніцы:
жлудо́вы
прыметнік, адносны
| жлудо́вы | жлудо́вая | жлудо́вае | жлудо́выя | |
| жлудо́вага | жлудо́вай жлудо́вае |
жлудо́вага | жлудо́вых | |
| жлудо́ваму | жлудо́вай | жлудо́ваму | жлудо́вым | |
| жлудо́вы ( жлудо́вага ( |
жлудо́вую | жлудо́вае | жлудо́выя ( жлудо́вых ( |
|
| жлудо́вым | жлудо́вай жлудо́ваю |
жлудо́вым | жлудо́вымі | |
| жлудо́вым | жлудо́вай | жлудо́вым | жлудо́вых | |
Крыніцы:
жлу́кта
‘пра таго, хто многа п'е’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| жлу́кта | жлу́кты | |
| жлу́кты | жлу́ктаў | |
| жлу́кце | жлу́ктам | |
| жлу́кту | жлу́ктаў | |
| жлу́ктай жлу́ктаю |
жлу́ктамі | |
| жлу́кце | жлу́ктах |
Крыніцы:
жлу́кта
‘пра таго, хто многа п'е’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| жлу́кта | жлу́кты | |
| жлу́кты | жлу́ктаў | |
| жлу́кту | жлу́ктам | |
| жлу́кту | жлу́ктаў | |
| жлу́ктам | жлу́ктамі | |
| жлу́кце | жлу́ктах |
Крыніцы:
жлу́кта
‘пасудзіна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| жлу́кта | жлу́кты | |
| жлу́кта | жлу́ктаў | |
| жлу́кту | жлу́ктам | |
| жлу́кта | жлу́кты | |
| жлу́ктам | жлу́ктамі | |
| жлу́кце | жлу́ктах |
Крыніцы:
жлуктава́льны
прыметнік, адносны
| жлуктава́льны | жлуктава́льная | жлуктава́льнае | жлуктава́льныя | |
| жлуктава́льнага | жлуктава́льнай жлуктава́льнае |
жлуктава́льнага | жлуктава́льных | |
| жлуктава́льнаму | жлуктава́льнай | жлуктава́льнаму | жлуктава́льным | |
| жлуктава́льны ( жлуктава́льнага ( |
жлуктава́льную | жлуктава́льнае | жлуктава́льныя ( жлуктава́льных ( |
|
| жлуктава́льным | жлуктава́льнай жлуктава́льнаю |
жлуктава́льным | жлуктава́льнымі | |
| жлуктава́льным | жлуктава́льнай | жлуктава́льным | жлуктава́льных | |
Крыніцы:
жлукта́ць
‘прагна піць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| жлукчу́ | жлу́кчам | |
| жлу́кчаш | жлу́кчаце | |
| жлу́кча | жлу́кчуць | |
| Прошлы час | ||
| жлукта́ў | жлукта́лі | |
| жлукта́ла | ||
| жлукта́ла | ||
| Загадны лад | ||
| жлукчы́ | жлукчы́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| жлу́кчучы | ||
Крыніцы: