настаўбу́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаўбу́руся |
настаўбу́рымся |
| 2-я ас. |
настаўбу́рышся |
настаўбу́рыцеся |
| 3-я ас. |
настаўбу́рыцца |
настаўбу́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
настаўбу́рыўся |
настаўбу́рыліся |
| ж. |
настаўбу́рылася |
| н. |
настаўбу́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
настаўбу́рся |
настаўбу́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
настаўбу́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наста́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наста́ўка |
наста́ўкі |
| Р. |
наста́ўкі |
наста́вак |
| Д. |
наста́ўцы |
наста́ўкам |
| В. |
наста́ўку |
наста́ўкі |
| Т. |
наста́ўкай наста́ўкаю |
наста́ўкамі |
| М. |
наста́ўцы |
наста́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
настаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
настаўле́нне |
настаўле́нні |
| Р. |
настаўле́ння |
настаўле́нняў |
| Д. |
настаўле́нню |
настаўле́нням |
| В. |
настаўле́нне |
настаўле́нні |
| Т. |
настаўле́ннем |
настаўле́ннямі |
| М. |
настаўле́нні |
настаўле́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наста́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наста́ўлены |
наста́ўленая |
наста́ўленае |
наста́ўленыя |
| Р. |
наста́ўленага |
наста́ўленай наста́ўленае |
наста́ўленага |
наста́ўленых |
| Д. |
наста́ўленаму |
наста́ўленай |
наста́ўленаму |
наста́ўленым |
| В. |
наста́ўлены (неадуш.) наста́ўленага (адуш.) |
наста́ўленую |
наста́ўленае |
наста́ўленыя (неадуш.) наста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
наста́ўленым |
наста́ўленай наста́ўленаю |
наста́ўленым |
наста́ўленымі |
| М. |
наста́ўленым |
наста́ўленай |
наста́ўленым |
наста́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наста́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наста́ўлены |
наста́ўленая |
наста́ўленае |
наста́ўленыя |
| Р. |
наста́ўленага |
наста́ўленай наста́ўленае |
наста́ўленага |
наста́ўленых |
| Д. |
наста́ўленаму |
наста́ўленай |
наста́ўленаму |
наста́ўленым |
| В. |
наста́ўлены (неадуш.) наста́ўленага (адуш.) |
наста́ўленую |
наста́ўленае |
наста́ўленыя (неадуш.) наста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
наста́ўленым |
наста́ўленай наста́ўленаю |
наста́ўленым |
наста́ўленымі |
| М. |
наста́ўленым |
наста́ўленай |
наста́ўленым |
наста́ўленых |
Кароткая форма: наста́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
настаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаўля́юся |
настаўля́емся |
| 2-я ас. |
настаўля́ешся |
настаўля́ецеся |
| 3-я ас. |
настаўля́ецца |
настаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
настаўля́ўся |
настаўля́ліся |
| ж. |
настаўля́лася |
| н. |
настаўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
настаўля́йся |
настаўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
настаўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
настаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаўля́ю |
настаўля́ем |
| 2-я ас. |
настаўля́еш |
настаўля́еце |
| 3-я ас. |
настаўля́е |
настаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
настаўля́ў |
настаўля́лі |
| ж. |
настаўля́ла |
| н. |
настаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
настаўля́й |
настаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
настаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
наста́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наста́ўнік |
наста́ўнікі |
| Р. |
наста́ўніка |
наста́ўнікаў |
| Д. |
наста́ўніку |
наста́ўнікам |
| В. |
наста́ўніка |
наста́ўнікаў |
| Т. |
наста́ўнікам |
наста́ўнікамі |
| М. |
наста́ўніку |
наста́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.