неўгада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неўгада́нне |
| Р. |
неўгада́ння |
| Д. |
неўгада́нню |
| В. |
неўгада́нне |
| Т. |
неўгада́ннем |
| М. |
неўгада́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўгамава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неўгамава́насць |
| Р. |
неўгамава́насці |
| Д. |
неўгамава́насці |
| В. |
неўгамава́насць |
| Т. |
неўгамава́насцю |
| М. |
неўгамава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўгамава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неўгамава́нне |
| Р. |
неўгамава́ння |
| Д. |
неўгамава́нню |
| В. |
неўгамава́нне |
| Т. |
неўгамава́ннем |
| М. |
неўгамава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўгамава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неўгамава́ны |
неўгамава́ная |
неўгамава́нае |
неўгамава́ныя |
| Р. |
неўгамава́нага |
неўгамава́най неўгамава́нае |
неўгамава́нага |
неўгамава́ных |
| Д. |
неўгамава́наму |
неўгамава́най |
неўгамава́наму |
неўгамава́ным |
| В. |
неўгамава́ны (неадуш.) неўгамава́нага (адуш.) |
неўгамава́ную |
неўгамава́нае |
неўгамава́ныя (неадуш.) неўгамава́ных (адуш.) |
| Т. |
неўгамава́ным |
неўгамава́най неўгамава́наю |
неўгамава́ным |
неўгамава́нымі |
| М. |
неўгамава́ным |
неўгамава́най |
неўгамава́ным |
неўгамава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўгамо́нлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неўгамо́нлівасць |
| Р. |
неўгамо́нлівасці |
| Д. |
неўгамо́нлівасці |
| В. |
неўгамо́нлівасць |
| Т. |
неўгамо́нлівасцю |
| М. |
неўгамо́нлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
неўгамо́нлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неўгамо́нлівы |
неўгамо́нлівая |
неўгамо́нлівае |
неўгамо́нлівыя |
| Р. |
неўгамо́нлівага |
неўгамо́нлівай неўгамо́нлівае |
неўгамо́нлівага |
неўгамо́нлівых |
| Д. |
неўгамо́нліваму |
неўгамо́нлівай |
неўгамо́нліваму |
неўгамо́нлівым |
| В. |
неўгамо́нлівы (неадуш.) неўгамо́нлівага (адуш.) |
неўгамо́нлівую |
неўгамо́нлівае |
неўгамо́нлівыя (неадуш.) неўгамо́нлівых (адуш.) |
| Т. |
неўгамо́нлівым |
неўгамо́нлівай неўгамо́нліваю |
неўгамо́нлівым |
неўгамо́нлівымі |
| М. |
неўгамо́нлівым |
неўгамо́нлівай |
неўгамо́нлівым |
неўгамо́нлівых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
неўгамо́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неўгамо́нна |
неўгамо́нней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.