агрэ́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агрэ́юся |
агрэ́емся |
| 2-я ас. |
агрэ́ешся |
агрэ́ецеся |
| 3-я ас. |
агрэ́ецца |
агрэ́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
агрэ́ўся |
агрэ́ліся |
| ж. |
агрэ́лася |
| н. |
агрэ́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агрэ́йся |
агрэ́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
агрэ́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
агрэ́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агрэ́ю |
агрэ́ем |
| 2-я ас. |
агрэ́еш |
агрэ́еце |
| 3-я ас. |
агрэ́е |
агрэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
агрэ́ў |
агрэ́лі |
| ж. |
агрэ́ла |
| н. |
агрэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агрэ́й |
агрэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
агрэ́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агу́
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агу́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́да |
агу́ды |
| Р. |
агу́ды |
агу́д |
| Д. |
агу́дзе |
агу́дам |
| В. |
агу́ду |
агу́ды |
| Т. |
агу́дай агу́даю |
агу́дамі |
| М. |
агу́дзе |
агу́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́джаны |
агу́джаная |
агу́джанае |
агу́джаныя |
| Р. |
агу́джанага |
агу́джанай агу́джанае |
агу́джанага |
агу́джаных |
| Д. |
агу́джанаму |
агу́джанай |
агу́джанаму |
агу́джаным |
| В. |
агу́джаны (неадуш.) агу́джанага (адуш.) |
агу́джаную |
агу́джанае |
агу́джаныя (неадуш.) агу́джаных (адуш.) |
| Т. |
агу́джаным |
агу́джанай агу́джанаю |
агу́джаным |
агу́джанымі |
| М. |
агу́джаным |
агу́джанай |
агу́джаным |
агу́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́джваць
‘абгаворваць, ганіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агу́джваю |
агу́джваем |
| 2-я ас. |
агу́джваеш |
агу́джваеце |
| 3-я ас. |
агу́джвае |
агу́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
агу́джваў |
агу́джвалі |
| ж. |
агу́джвала |
| н. |
агу́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агу́джвай |
агу́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агу́джваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́дзіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агу́джу |
агу́дзім |
| 2-я ас. |
агу́дзіш |
агу́дзіце |
| 3-я ас. |
агу́дзіць |
агу́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
агу́дзіў |
агу́дзілі |
| ж. |
агу́дзіла |
| н. |
агу́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агу́дзь |
агу́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
агу́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́днік |
агу́днікі |
| Р. |
агу́дніка |
агу́днікаў |
| Д. |
агу́дніку |
агу́днікам |
| В. |
агу́дніка |
агу́днікаў |
| Т. |
агу́днікам |
агу́днікамі |
| М. |
агу́дніку |
агу́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
агу́зак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́зак |
агу́зкі |
| Р. |
агу́зка |
агу́зкаў |
| Д. |
агу́зку |
агу́зкам |
| В. |
агу́зак |
агу́зкі |
| Т. |
агу́зкам |
агу́зкамі |
| М. |
агу́зку |
агу́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.