сіпу́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сіпу́чка | сіпу́чкі | |
| сіпу́чкі | сіпу́чак | |
| сіпу́чцы | сіпу́чкам | |
| сіпу́чку | сіпу́чак | |
| сіпу́чкай сіпу́чкаю |
сіпу́чкамі | |
| сіпу́чцы | сіпу́чках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннісіпу́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сіпу́чка | сіпу́чкі | |
| сіпу́чкі | сіпу́чак | |
| сіпу́чцы | сіпу́чкам | |
| сіпу́чку | сіпу́чкі | |
| сіпу́чкай сіпу́чкаю |
сіпу́чкамі | |
| сіпу́чцы | сіпу́чках |
Крыніцы:
сіпу́чы
прыметнік, якасны
| сіпу́чы | сіпу́чая | сіпу́чае | сіпу́чыя | |
| сіпу́чага | сіпу́чай сіпу́чае |
сіпу́чага | сіпу́чых | |
| сіпу́чаму | сіпу́чай | сіпу́чаму | сіпу́чым | |
| сіпу́чы ( сіпу́чага ( |
сіпу́чую | сіпу́чае | сіпу́чыя ( сіпу́чых ( |
|
| сіпу́чым | сіпу́чай сіпу́чаю |
сіпу́чым | сіпу́чымі | |
| сіпу́чым | сіпу́чай | сіпу́чым | сіпу́чых | |
Крыніцы:
сіпу́чы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
| сіпу́чы | сіпу́чая | сіпу́чае | сіпу́чыя | |
| сіпу́чага | сіпу́чай сіпу́чае |
сіпу́чага | сіпу́чых | |
| сіпу́чаму | сіпу́чай | сіпу́чаму | сіпу́чым | |
| сіпу́чы ( сіпу́чага ( |
сіпу́чую | сіпу́чае | сіпу́чыя ( сіпу́чых ( |
|
| сіпу́чым | сіпу́чай сіпу́чаю |
сіпу́чым | сіпу́чымі | |
| сіпу́чым | сіпу́чай | сіпу́чым | сіпу́чых | |
Крыніцы:
сі́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сі́р | |
| сі́ра | |
| сі́ру | |
| сі́ра | |
| сі́рам | |
| сі́ру |
Крыніцы:
Сіраку́зы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Сіраку́зы | |
| Сіраку́з | |
| Сіраку́зам | |
| Сіраку́зы | |
| Сіраку́замі | |
| Сіраку́зах |
сірата́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сірата́ | сіро́ты сіраты́ |
|
| сіраты́ | сіро́т | |
| сіраце́ | сіро́там | |
| сірату́ | сіро́т | |
| сірато́й сірато́ю |
сіро́тамі | |
| сіраце́ | сіро́тах |
Крыніцы:
сірата́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| сірата́ | сіро́ты сіраты́ |
|
| сіраты́ | сіро́т | |
| сіраце́ | сіро́там | |
| сірату́ | сіро́т | |
| сірато́й сірато́ю |
сіро́тамі | |
| сіраце́ | сіро́тах |
Крыніцы:
Сі́ратаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Сі́ратаўшчына | |
| Сі́ратаўшчыны | |
| Сі́ратаўшчыне | |
| Сі́ратаўшчыну | |
| Сі́ратаўшчынай Сі́ратаўшчынаю |
|
| Сі́ратаўшчыне |
сіратлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| сіратлі́ва | сіратлі́вей | - |
Крыніцы: