Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прутападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прутападо́бны	прутападо́бная	прутападо́бнае	прутападо́бныя
Р.	прутападо́бнага	прутападо́бнай прутападо́бнае	прутападо́бнага	прутападо́бных
Д.	прутападо́бнаму	прутападо́бнай	прутападо́бнаму	прутападо́бным
В.	прутападо́бны (неадуш.) прутападо́бнага (адуш.)	прутападо́бную	прутападо́бнае	прутападо́бныя (неадуш.) прутападо́бных (адуш.)
Т.	прутападо́бным	прутападо́бнай прутападо́бнаю	прутападо́бным	прутападо́бнымі
М.	прутападо́бным	прутападо́бнай	прутападо́бным	прутападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

пру́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
пру́тка	прутчэ́й	-

Іншыя варыянты: пру́дка, пры́тка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

пруткападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пруткападо́бны	пруткападо́бная	пруткападо́бнае	пруткападо́бныя
Р.	пруткападо́бнага	пруткападо́бнай пруткападо́бнае	пруткападо́бнага	пруткападо́бных
Д.	пруткападо́бнаму	пруткападо́бнай	пруткападо́бнаму	пруткападо́бным
В.	пруткападо́бны (неадуш.) пруткападо́бнага (адуш.)	пруткападо́бную	пруткападо́бнае	пруткападо́бныя (неадуш.) пруткападо́бных (адуш.)
Т.	пруткападо́бным	пруткападо́бнай пруткападо́бнаю	пруткападо́бным	пруткападо́бнымі
М.	пруткападо́бным	пруткападо́бнай	пруткападо́бным	пруткападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

пру́ткасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пру́ткі

прыметнік, якасны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прутко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прутко́вы	прутко́вая	прутко́вае	прутко́выя
Р.	прутко́вага	прутко́вай прутко́вае	прутко́вага	прутко́вых
Д.	прутко́ваму	прутко́вай	прутко́ваму	прутко́вым
В.	прутко́вы (неадуш.) прутко́вага (адуш.)	прутко́вую	прутко́вае	прутко́выя (неадуш.) прутко́вых (адуш.)
Т.	прутко́вым	прутко́вай прутко́ваю	прутко́вым	прутко́вымі
М.	прутко́вым	прутко́вай	прутко́вым	прутко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пруто́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прутчэ́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прутчэ́йшы	прутчэ́йшая	прутчэ́йшае	прутчэ́йшыя
Р.	прутчэ́йшага	прутчэ́йшай прутчэ́йшае	прутчэ́йшага	прутчэ́йшых
Д.	прутчэ́йшаму	прутчэ́йшай	прутчэ́йшаму	прутчэ́йшым
В.	прутчэ́йшы (неадуш.) прутчэ́йшага (адуш.)	прутчэ́йшую	прутчэ́йшае	прутчэ́йшыя (неадуш.) прутчэ́йшых (адуш.)
Т.	прутчэ́йшым	прутчэ́йшай прутчэ́йшаю	прутчэ́йшым	прутчэ́йшымі
М.	прутчэ́йшым	прутчэ́йшай	прутчэ́йшым	прутчэ́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

пру́хлы

прыметнік, якасны

Крыніцы: piskunou2012.

прухне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum