Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дра́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дра́ны дра́ная дра́нае дра́ныя
Р. дра́нага дра́най
дра́нае		 дра́нага дра́ных
Д. дра́наму дра́най дра́наму дра́ным
В. дра́ны (неадуш.)
дра́нага (адуш.)		 дра́ную дра́нае дра́ныя (неадуш.)
дра́ных (адуш.)
Т. дра́ным дра́най
дра́наю		 дра́ным дра́нымі
М. дра́ным дра́най дра́ным дра́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дра́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дра́ны дра́ная дра́нае дра́ныя
Р. дра́нага дра́най
дра́нае		 дра́нага дра́ных
Д. дра́наму дра́най дра́наму дра́ным
В. дра́ны (неадуш.)
дра́нага (адуш.)		 дра́ную дра́нае дра́ныя (неадуш.)
дра́ных (адуш.)
Т. дра́ным дра́най
дра́наю		 дра́ным дра́нымі
М. дра́ным дра́най дра́ным дра́ных

Кароткая форма: дра́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дранькі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дранькі́
Р. Дранько́ў
Д. Дранька́м
В. Дранькі́
Т. Дранька́мі
М. Дранька́х

дра́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дра́п дра́пы
Р. дра́пу дра́паў
Д. дра́пу дра́пам
В. дра́п дра́пы
Т. дра́пам дра́памі
М. дра́пе дра́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дра́пава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дра́пава
Р. Дра́пава
Д. Дра́паву
В. Дра́пава
Т. Дра́павам
М. Дра́паве

драпава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. драпава́льнік драпава́льнікі
Р. драпава́льніка драпава́льнікаў
Д. драпава́льніку драпава́льнікам
В. драпава́льніка драпава́льнікаў
Т. драпава́льнікам драпава́льнікамі
М. драпава́льніку драпава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

драпава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. драпава́льны драпава́льная драпава́льнае драпава́льныя
Р. драпава́льнага драпава́льнай
драпава́льнае		 драпава́льнага драпава́льных
Д. драпава́льнаму драпава́льнай драпава́льнаму драпава́льным
В. драпава́льны (неадуш.)
драпава́льнага (адуш.)		 драпава́льную драпава́льнае драпава́льныя (неадуш.)
драпава́льных (адуш.)
Т. драпава́льным драпава́льнай
драпава́льнаю		 драпава́льным драпава́льнымі
М. драпава́льным драпава́льнай драпава́льным драпава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

драпава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. драпава́нне
Р. драпава́ння
Д. драпава́нню
В. драпава́нне
Т. драпава́ннем
М. драпава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

драпава́ць

‘абіваць, упрыгожваць што-небудзь якой-небудзь тканінай’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. драпу́ю драпу́ем
2-я ас. драпу́еш драпу́еце
3-я ас. драпу́е драпу́юць
Прошлы час
м. драпава́ў драпава́лі
ж. драпава́ла
н. драпава́ла
Загадны лад
2-я ас. драпу́й драпу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час драпу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дра́павы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дра́павы дра́павая дра́павае дра́павыя
Р. дра́павага дра́павай
дра́павае		 дра́павага дра́павых
Д. дра́паваму дра́павай дра́паваму дра́павым
В. дра́павы (неадуш.)
дра́павага (адуш.)		 дра́павую дра́павае дра́павыя (неадуш.)
дра́павых (адуш.)
Т. дра́павым дра́павай
дра́паваю		 дра́павым дра́павымі
М. дра́павым дра́павай дра́павым дра́павых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.