заплікну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заплікну́ |
заплікнё́м |
| 2-я ас. |
заплікне́ш |
заплікняце́ |
| 3-я ас. |
заплікне́ |
заплікну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заплікну́ў |
заплікну́лі |
| ж. |
заплікну́ла |
| н. |
заплікну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заплікні́ |
заплікні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заплікну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заплі́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заплі́чка |
заплі́чкі |
| Р. |
заплі́чкі |
заплі́чак |
| Д. |
заплі́чцы |
заплі́чкам |
| В. |
заплі́чку |
заплі́чкі |
| Т. |
заплі́чкай заплі́чкаю |
заплі́чкамі |
| М. |
заплі́чцы |
заплі́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
запло́дненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запло́дненасць |
| Р. |
запло́дненасці |
| Д. |
запло́дненасці |
| В. |
запло́дненасць |
| Т. |
запло́дненасцю |
| М. |
запло́дненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
запло́днены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запло́днены |
запло́дненая |
запло́дненае |
запло́дненыя |
| Р. |
запло́дненага |
запло́дненай запло́дненае |
запло́дненага |
запло́дненых |
| Д. |
запло́дненаму |
запло́дненай |
запло́дненаму |
запло́дненым |
| В. |
запло́днены (неадуш.) запло́дненага (адуш.) |
запло́дненую |
запло́дненае |
запло́дненыя (неадуш.) запло́дненых (адуш.) |
| Т. |
запло́дненым |
запло́дненай запло́дненаю |
запло́дненым |
запло́дненымі |
| М. |
запло́дненым |
запло́дненай |
запло́дненым |
запло́дненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
запло́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запло́цце |
запло́цці |
| Р. |
запло́цця |
запло́ццяў |
| Д. |
запло́ццю |
запло́ццям |
| В. |
запло́цце |
запло́цці |
| Т. |
запло́ццем |
запло́ццямі |
| М. |
запло́цці |
запло́ццях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заплу́танне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заплу́танне |
| Р. |
заплу́тання |
| Д. |
заплу́танню |
| В. |
заплу́танне |
| Т. |
заплу́таннем |
| М. |
заплу́танні |
Крыніцы:
piskunou2012.
заплу́тацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заплу́таюся |
заплу́таемся |
| 2-я ас. |
заплу́таешся |
заплу́таецеся |
| 3-я ас. |
заплу́таецца |
заплу́таюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заплу́таўся |
заплу́таліся |
| ж. |
заплу́талася |
| н. |
заплу́талася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заплу́таўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
заплу́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заплу́тваюся |
заплу́тваемся |
| 2-я ас. |
заплу́тваешся |
заплу́тваецеся |
| 3-я ас. |
заплу́тваецца |
заплу́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заплу́тваўся |
заплу́тваліся |
| ж. |
заплу́твалася |
| н. |
заплу́твалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заплу́тваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
заплу́тваць
‘заблытваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заплу́тваю |
заплу́тваем |
| 2-я ас. |
заплу́тваеш |
заплу́тваеце |
| 3-я ас. |
заплу́твае |
заплу́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заплу́тваў |
заплу́твалі |
| ж. |
заплу́твала |
| н. |
заплу́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заплу́твай |
заплу́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заплу́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.