Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пру́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́д пру́ды
Р. пру́да пру́даў
Д. пру́ду пру́дам
В. пру́д пру́ды
Т. пру́дам пру́дамі
М. пру́дзе пру́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Пру́д

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пру́д
Р. Пруда́
Д. Пруду́
В. Пру́д
Т. Прудо́м
М. Прудзе́

прудані́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прудані́зм
Р. прудані́зму
Д. прудані́зму
В. прудані́зм
Т. прудані́змам
М. прудані́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прудані́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прудані́ст прудані́сты
Р. прудані́ста прудані́стаў
Д. прудані́сту прудані́стам
В. прудані́ста прудані́стаў
Т. прудані́стам прудані́стамі
М. прудані́сце прудані́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прудані́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прудані́сцкі прудані́сцкая прудані́сцкае прудані́сцкія
Р. прудані́сцкага прудані́сцкай
прудані́сцкае
прудані́сцкага прудані́сцкіх
Д. прудані́сцкаму прудані́сцкай прудані́сцкаму прудані́сцкім
В. прудані́сцкі (неадуш.)
прудані́сцкага (адуш.)
прудані́сцкую прудані́сцкае прудані́сцкія (неадуш.)
прудані́сцкіх (адуш.)
Т. прудані́сцкім прудані́сцкай
прудані́сцкаю
прудані́сцкім прудані́сцкімі
М. прудані́сцкім прудані́сцкай прудані́сцкім прудані́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Прудаўё́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прудаўё́
Р. Прудаўя́
Д. Прудаўю́
В. Прудаўё́
Т. Прудаўё́м
М. Прудаўі́

пру́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́джаны пру́джаная пру́джанае пру́джаныя
Р. пру́джанага пру́джанай
пру́джанае
пру́джанага пру́джаных
Д. пру́джанаму пру́джанай пру́джанаму пру́джаным
В. пру́джаны (неадуш.)
пру́джанага (адуш.)
пру́джаную пру́джанае пру́джаныя (неадуш.)
пру́джаных (адуш.)
Т. пру́джаным пру́джанай
пру́джанаю
пру́джаным пру́джанымі
М. пру́джаным пру́джанай пру́джаным пру́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

пру́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́джаны пру́джаная пру́джанае пру́джаныя
Р. пру́джанага пру́джанай
пру́джанае
пру́джанага пру́джаных
Д. пру́джанаму пру́джанай пру́джанаму пру́джаным
В. пру́джаны (неадуш.)
пру́джанага (адуш.)
пру́джаную пру́джанае пру́джаныя (неадуш.)
пру́джаных (адуш.)
Т. пру́джаным пру́джанай
пру́джанаю
пру́джаным пру́джанымі
М. пру́джаным пру́джанай пру́джаным пру́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

Прудзе́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прудзе́ц
Р. Прудца́
Д. Прудцу́
В. Прудзе́ц
Т. Прудцо́м
М. Прудцы́

Прудзі́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Прудзі́нка
Р. Прудзі́нкі
Д. Прудзі́нцы
В. Прудзі́нку
Т. Прудзі́нкай
Прудзі́нкаю
М. Прудзі́нцы