Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сінхро́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
сінхро́нна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

сінхро́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сінхро́нна-асінхро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінхро́нна-асінхро́нны	сінхро́нна-асінхро́нная	сінхро́нна-асінхро́ннае	сінхро́нна-асінхро́нныя
Р.	сінхро́нна-асінхро́ннага	сінхро́нна-асінхро́ннай сінхро́нна-асінхро́ннае	сінхро́нна-асінхро́ннага	сінхро́нна-асінхро́нных
Д.	сінхро́нна-асінхро́ннаму	сінхро́нна-асінхро́ннай	сінхро́нна-асінхро́ннаму	сінхро́нна-асінхро́нным
В.	сінхро́нна-асінхро́нны (неадуш.) сінхро́нна-асінхро́ннага (адуш.)	сінхро́нна-асінхро́нную	сінхро́нна-асінхро́ннае	сінхро́нна-асінхро́нныя (неадуш.) сінхро́нна-асінхро́нных (адуш.)
Т.	сінхро́нна-асінхро́нным	сінхро́нна-асінхро́ннай сінхро́нна-асінхро́ннаю	сінхро́нна-асінхро́нным	сінхро́нна-асінхро́ннымі
М.	сінхро́нна-асінхро́нным	сінхро́нна-асінхро́ннай	сінхро́нна-асінхро́нным	сінхро́нна-асінхро́нных

Крыніцы: piskunou2012.

сінхро́нна-і́мпульсны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінхро́нна-і́мпульсны	сінхро́нна-і́мпульсная	сінхро́нна-і́мпульснае	сінхро́нна-і́мпульсныя
Р.	сінхро́нна-і́мпульснага	сінхро́нна-і́мпульснай сінхро́нна-і́мпульснае	сінхро́нна-і́мпульснага	сінхро́нна-і́мпульсных
Д.	сінхро́нна-і́мпульснаму	сінхро́нна-і́мпульснай	сінхро́нна-і́мпульснаму	сінхро́нна-і́мпульсным
В.	сінхро́нна-і́мпульсны (неадуш.) сінхро́нна-і́мпульснага (адуш.)	сінхро́нна-і́мпульсную	сінхро́нна-і́мпульснае	сінхро́нна-і́мпульсныя (неадуш.) сінхро́нна-і́мпульсных (адуш.)
Т.	сінхро́нна-і́мпульсным	сінхро́нна-і́мпульснай сінхро́нна-і́мпульснаю	сінхро́нна-і́мпульсным	сінхро́нна-і́мпульснымі
М.	сінхро́нна-і́мпульсным	сінхро́нна-і́мпульснай	сінхро́нна-і́мпульсным	сінхро́нна-і́мпульсных

Крыніцы: piskunou2012.

сінхро́нна-рэакты́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінхро́нна-рэакты́ўны	сінхро́нна-рэакты́ўная	сінхро́нна-рэакты́ўнае	сінхро́нна-рэакты́ўныя
Р.	сінхро́нна-рэакты́ўнага	сінхро́нна-рэакты́ўнай сінхро́нна-рэакты́ўнае	сінхро́нна-рэакты́ўнага	сінхро́нна-рэакты́ўных
Д.	сінхро́нна-рэакты́ўнаму	сінхро́нна-рэакты́ўнай	сінхро́нна-рэакты́ўнаму	сінхро́нна-рэакты́ўным
В.	сінхро́нна-рэакты́ўны (неадуш.) сінхро́нна-рэакты́ўнага (адуш.)	сінхро́нна-рэакты́ўную	сінхро́нна-рэакты́ўнае	сінхро́нна-рэакты́ўныя (неадуш.) сінхро́нна-рэакты́ўных (адуш.)
Т.	сінхро́нна-рэакты́ўным	сінхро́нна-рэакты́ўнай сінхро́нна-рэакты́ўнаю	сінхро́нна-рэакты́ўным	сінхро́нна-рэакты́ўнымі
М.	сінхро́нна-рэакты́ўным	сінхро́нна-рэакты́ўнай	сінхро́нна-рэакты́ўным	сінхро́нна-рэакты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

сінхро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінхро́нны	сінхро́нная	сінхро́ннае	сінхро́нныя
Р.	сінхро́ннага	сінхро́ннай сінхро́ннае	сінхро́ннага	сінхро́нных
Д.	сінхро́ннаму	сінхро́ннай	сінхро́ннаму	сінхро́нным
В.	сінхро́нны (неадуш.) сінхро́ннага (адуш.)	сінхро́нную	сінхро́ннае	сінхро́нныя (неадуш.) сінхро́нных (адуш.)
Т.	сінхро́нным	сінхро́ннай сінхро́ннаю	сінхро́нным	сінхро́ннымі
М.	сінхро́нным	сінхро́ннай	сінхро́нным	сінхро́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сінцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Сінча́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

сі́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіньё́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum