галюцынава́ць
‘быць пад уплывам (у стане) галюцынацыі’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
галюцыну́ю |
галюцыну́ем |
| 2-я ас. |
галюцыну́еш |
галюцыну́еце |
| 3-я ас. |
галюцыну́е |
галюцыну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
галюцынава́ў |
галюцынава́лі |
| ж. |
галюцынава́ла |
| н. |
галюцынава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
галюцыну́й |
галюцыну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
галюцыну́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
галюцынаге́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
галюцынаге́н |
| Р. |
галюцынаге́ну |
| Д. |
галюцынаге́ну |
| В. |
галюцынаге́н |
| Т. |
галюцынаге́нам |
| М. |
галюцынаге́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
галюцынаге́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
галюцынаге́нны |
галюцынаге́нная |
галюцынаге́ннае |
галюцынаге́нныя |
| Р. |
галюцынаге́ннага |
галюцынаге́ннай галюцынаге́ннае |
галюцынаге́ннага |
галюцынаге́нных |
| Д. |
галюцынаге́ннаму |
галюцынаге́ннай |
галюцынаге́ннаму |
галюцынаге́нным |
| В. |
галюцынаге́нны (неадуш.) галюцынаге́ннага (адуш.) |
галюцынаге́нную |
галюцынаге́ннае |
галюцынаге́нныя (неадуш.) галюцынаге́нных (адуш.) |
| Т. |
галюцынаге́нным |
галюцынаге́ннай галюцынаге́ннаю |
галюцынаге́нным |
галюцынаге́ннымі |
| М. |
галюцынаге́нным |
галюцынаге́ннай |
галюцынаге́нным |
галюцынаге́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
галюцынато́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
галюцынато́рны |
галюцынато́рная |
галюцынато́рнае |
галюцынато́рныя |
| Р. |
галюцынато́рнага |
галюцынато́рнай галюцынато́рнае |
галюцынато́рнага |
галюцынато́рных |
| Д. |
галюцынато́рнаму |
галюцынато́рнай |
галюцынато́рнаму |
галюцынато́рным |
| В. |
галюцынато́рны (неадуш.) галюцынато́рнага (адуш.) |
галюцынато́рную |
галюцынато́рнае |
галюцынато́рныя (неадуш.) галюцынато́рных (адуш.) |
| Т. |
галюцынато́рным |
галюцынато́рнай галюцынато́рнаю |
галюцынато́рным |
галюцынато́рнымі |
| М. |
галюцынато́рным |
галюцынато́рнай |
галюцынато́рным |
галюцынато́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
галюцына́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галюцына́цыя |
галюцына́цыі |
| Р. |
галюцына́цыі |
галюцына́цый |
| Д. |
галюцына́цыі |
галюцына́цыям |
| В. |
галюцына́цыю |
галюцына́цыі |
| Т. |
галюцына́цыяй галюцына́цыяю |
галюцына́цыямі |
| М. |
галюцына́цыі |
галюцына́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
галюцыні́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
галюцыні́рую |
галюцыні́руем |
| 2-я ас. |
галюцыні́руеш |
галюцыні́руеце |
| 3-я ас. |
галюцыні́руе |
галюцыні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
галюцыні́раваў |
галюцыні́равалі |
| ж. |
галюцыні́равала |
| н. |
галюцыні́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
галюцыні́руй |
галюцыні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
галюцыні́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
галюцыно́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галюцыно́з |
галюцыно́зы |
| Р. |
галюцыно́зу |
галюцыно́заў |
| Д. |
галюцыно́зу |
галюцыно́зам |
| В. |
галюцыно́з |
галюцыно́зы |
| Т. |
галюцыно́зам |
галюцыно́замі |
| М. |
галюцыно́зе |
галюцыно́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
галю́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галю́чка |
галю́чкі |
| Р. |
галю́чкі |
галю́чак |
| Д. |
галю́чцы |
галю́чкам |
| В. |
галю́чку |
галю́чкі |
| Т. |
галю́чкай галю́чкаю |
галю́чкамі |
| М. |
галю́чцы |
галю́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
галяві́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галяві́на |
галяві́ны |
| Р. |
галяві́ны |
галяві́н |
| Д. |
галяві́не |
галяві́нам |
| В. |
галяві́ну |
галяві́ны |
| Т. |
галяві́най галяві́наю |
галяві́намі |
| М. |
галяві́не |
галяві́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
галявы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
галявы́ |
галява́я |
галяво́е |
галявы́я |
| Р. |
галяво́га |
галяво́й галяво́е |
галяво́га |
галявы́х |
| Д. |
галяво́му |
галяво́й |
галяво́му |
галявы́м |
| В. |
галявы́ (неадуш.) галяво́га (адуш.) |
галяву́ю |
галяво́е |
галявы́я (неадуш.) галявы́х (адуш.) |
| Т. |
галявы́м |
галяво́й галяво́ю |
галявы́м |
галявы́мі |
| М. |
галявы́м |
галяво́й |
галявы́м |
галявы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.