Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дыяхрані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дыяхрані́чна	-	-

дыяхрані́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыяхрані́чны	дыяхрані́чная	дыяхрані́чнае	дыяхрані́чныя
Р.	дыяхрані́чнага	дыяхрані́чнай дыяхрані́чнае	дыяхрані́чнага	дыяхрані́чных
Д.	дыяхрані́чнаму	дыяхрані́чнай	дыяхрані́чнаму	дыяхрані́чным
В.	дыяхрані́чны (неадуш.) дыяхрані́чнага (адуш.)	дыяхрані́чную	дыяхрані́чнае	дыяхрані́чныя (неадуш.) дыяхрані́чных (адуш.)
Т.	дыяхрані́чным	дыяхрані́чнай дыяхрані́чнаю	дыяхрані́чным	дыяхрані́чнымі
М.	дыяхрані́чным	дыяхрані́чнай	дыяхрані́чным	дыяхрані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыяхрані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыяхро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыяхро́нны	дыяхро́нная	дыяхро́ннае	дыяхро́нныя
Р.	дыяхро́ннага	дыяхро́ннай дыяхро́ннае	дыяхро́ннага	дыяхро́нных
Д.	дыяхро́ннаму	дыяхро́ннай	дыяхро́ннаму	дыяхро́нным
В.	дыяхро́нны (неадуш.) дыяхро́ннага (адуш.)	дыяхро́нную	дыяхро́ннае	дыяхро́нныя (неадуш.) дыяхро́нных (адуш.)
Т.	дыяхро́нным	дыяхро́ннай дыяхро́ннаю	дыяхро́нным	дыяхро́ннымі
М.	дыяхро́нным	дыяхро́ннай	дыяхро́нным	дыяхро́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

ды-джэ́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008.

дэ́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

дэактываваны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэактываваны	дэактываваная	дэактываванае	дэактываваныя
Р.	дэактываванага	дэактываванай дэактываванае	дэактываванага	дэактываваных
Д.	дэактываванаму	дэактываванай	дэактываванаму	дэактываваным
В.	дэактываваны дэактываванага	дэактываваную	дэактываванае	дэактываваныя
Т.	дэактываваным	дэактываванай дэактываванаю	дэактываваным	дэактываванымі
М.	дэактываваным	дэактываванай	дэактываваным	дэактываваных

дэактываваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэактываваны	дэактываваная	дэактываванае	дэактываваныя
Р.	дэактываванага	дэактываванай дэактываванае	дэактываванага	дэактываваных
Д.	дэактываванаму	дэактываванай	дэактываванаму	дэактываваным
В.	дэактываваны дэактываванага	дэактываваную	дэактываванае	дэактываваныя
Т.	дэактываваным	дэактываванай дэактываванаю	дэактываваным	дэактываванымі
М.	дэактываваным	дэактываванай	дэактываваным	дэактываваных

дэактываваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэактываваны	дэактываваная	дэактываванае	дэактываваныя
Р.	дэактываванага	дэактываванай дэактываванае	дэактываванага	дэактываваных
Д.	дэактываванаму	дэактываванай	дэактываванаму	дэактываваным
В.	дэактываваны дэактываванага	дэактываваную	дэактываванае	дэактываваныя
Т.	дэактываваным	дэактываванай дэактываванаю	дэактываваным	дэактываванымі
М.	дэактываваным	дэактываванай	дэактываваным	дэактываваных

дэанталагі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэанталагі́чны	дэанталагі́чная	дэанталагі́чнае	дэанталагі́чныя
Р.	дэанталагі́чнага	дэанталагі́чнай дэанталагі́чнае	дэанталагі́чнага	дэанталагі́чных
Д.	дэанталагі́чнаму	дэанталагі́чнай	дэанталагі́чнаму	дэанталагі́чным
В.	дэанталагі́чны (неадуш.) дэанталагі́чнага (адуш.)	дэанталагі́чную	дэанталагі́чнае	дэанталагі́чныя (неадуш.) дэанталагі́чных (адуш.)
Т.	дэанталагі́чным	дэанталагі́чнай дэанталагі́чнаю	дэанталагі́чным	дэанталагі́чнымі
М.	дэанталагі́чным	дэанталагі́чнай	дэанталагі́чным	дэанталагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Verbum