про́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| про́чнік | про́чнікі | |
| про́чніка | про́чнікаў | |
| про́чніку | про́чнікам | |
| про́чніка | про́чнікаў | |
| про́чнікам | про́чнікамі | |
| про́чніку | про́чніках |
Крыніцы:
про́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| про́чнік | про́чнікі | |
| про́чніка | про́чнікаў | |
| про́чніку | про́чнікам | |
| про́чніка | про́чнікаў | |
| про́чнікам | про́чнікамі | |
| про́чніку | про́чніках |
Крыніцы:
про́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| про́чніца | про́чніцы | |
| про́чніцы | про́чніц | |
| про́чніцы | про́чніцам | |
| про́чніцу | про́чніц | |
| про́чніцай про́чніцаю |
про́чніцамі | |
| про́чніцы | про́чніцах |
Крыніцы:
про́чырк
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| про́чырк | про́чыркі | |
| про́чырка | про́чыркаў | |
| про́чырку | про́чыркам | |
| про́чырк | про́чыркі | |
| про́чыркам | про́чыркамі | |
| про́чырку | про́чырках |
Крыніцы:
про́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| про́шаны | про́шаная | про́шанае | про́шаныя | |
| про́шанага | про́шанай про́шанае |
про́шанага | про́шаных | |
| про́шанаму | про́шанай | про́шанаму | про́шаным | |
| про́шаны ( про́шанага ( |
про́шаную | про́шанае | про́шаныя ( про́шаных ( |
|
| про́шаным | про́шанай про́шанаю |
про́шаным | про́шанымі | |
| про́шаным | про́шанай | про́шаным | про́шаных | |
Кароткая форма: про́шана.
Крыніцы:
про́шва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| про́шва | про́швы | |
| про́швы | про́шваў | |
| про́шве | про́швам | |
| про́шву | про́швы | |
| про́швай про́шваю |
про́швамі | |
| про́шве | про́швах |
Крыніцы:
Про́шкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Про́шкава | |
| Про́шкава | |
| Про́шкаву | |
| Про́шкава | |
| Про́шкавам | |
| Про́шкаве |
Про́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Про́шкі | |
| Про́шак Про́шкаў |
|
| Про́шкам | |
| Про́шкі | |
| Про́шкамі | |
| Про́шках |
про́шласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| про́шласць | |
| про́шласці | |
| про́шласці | |
| про́шласць | |
| про́шласцю | |
| про́шласці |
Крыніцы:
про́шлы
прыметнік, адносны
| про́шлы | про́шлая | про́шлае | про́шлыя | |
| про́шлага | про́шлай про́шлае |
про́шлага | про́шлых | |
| про́шламу | про́шлай | про́шламу | про́шлым | |
| про́шлы ( про́шлага ( |
про́шлую | про́шлае | про́шлыя ( про́шлых ( |
|
| про́шлым | про́шлай про́шлаю |
про́шлым | про́шлымі | |
| про́шлым | про́шлай | про́шлым | про́шлых | |
Крыніцы:
про́шта
злучнік, падпарадкавальны
Крыніцы: