Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дыхну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дыхну́ дыхнё́м
2-я ас. дыхне́ш дыхняце́
3-я ас. дыхне́ дыхну́ць
Прошлы час
м. дыхну́ў дыхну́лі
ж. дыхну́ла
н. дыхну́ла
Загадны лад
2-я ас. дыхні́ дыхні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дыхну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыхраі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дыхраі́зм
Р. дыхраі́зму
Д. дыхраі́зму
В. дыхраі́зм
Т. дыхраі́змам
М. дыхраі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыхраі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыхраі́чны дыхраі́чная дыхраі́чнае дыхраі́чныя
Р. дыхраі́чнага дыхраі́чнай
дыхраі́чнае		 дыхраі́чнага дыхраі́чных
Д. дыхраі́чнаму дыхраі́чнай дыхраі́чнаму дыхраі́чным
В. дыхраі́чны (неадуш.)
дыхраі́чнага (адуш.)		 дыхраі́чную дыхраі́чнае дыхраі́чныя (неадуш.)
дыхраі́чных (адуш.)
Т. дыхраі́чным дыхраі́чнай
дыхраі́чнаю		 дыхраі́чным дыхраі́чнымі
М. дыхраі́чным дыхраі́чнай дыхраі́чным дыхраі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дыхрама́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыхрама́т дыхрама́ты
Р. дыхрама́ту дыхрама́таў
Д. дыхрама́ту дыхрама́там
В. дыхрама́т дыхрама́ты
Т. дыхрама́там дыхрама́тамі
М. дыхрама́це дыхрама́тах

Крыніцы: piskunou2012.

дыхраматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыхраматы́чны дыхраматы́чная дыхраматы́чнае дыхраматы́чныя
Р. дыхраматы́чнага дыхраматы́чнай
дыхраматы́чнае		 дыхраматы́чнага дыхраматы́чных
Д. дыхраматы́чнаму дыхраматы́чнай дыхраматы́чнаму дыхраматы́чным
В. дыхраматы́чны (неадуш.)
дыхраматы́чнага (адуш.)		 дыхраматы́чную дыхраматы́чнае дыхраматы́чныя (неадуш.)
дыхраматы́чных (адуш.)
Т. дыхраматы́чным дыхраматы́чнай
дыхраматы́чнаю		 дыхраматы́чным дыхраматы́чнымі
М. дыхраматы́чным дыхраматы́чнай дыхраматы́чным дыхраматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ды́хт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Р. ды́хту

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыхтава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыхту́ю дыхту́ем
2-я ас. дыхту́еш дыхту́еце
3-я ас. дыхту́е дыхту́юць
Прошлы час
м. дыхтава́ў дыхтава́лі
ж. дыхтава́ла
н. дыхтава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыхту́й дыхту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыхту́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ды́хтавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́хтавы ды́хтавая ды́хтавае ды́хтавыя
Р. ды́хтавага ды́хтавай
ды́хтавае		 ды́хтавага ды́хтавых
Д. ды́хтаваму ды́хтавай ды́хтаваму ды́хтавым
В. ды́хтавы (неадуш.)
ды́хтавага (адуш.)		 ды́хтавую ды́хтавае ды́хтавыя (неадуш.)
ды́хтавых (адуш.)
Т. ды́хтавым ды́хтавай
ды́хтаваю		 ды́хтавым ды́хтавымі
М. ды́хтавым ды́хтавай ды́хтавым ды́хтавых

Крыніцы: piskunou2012.

ды́хтавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́хтавы ды́хтавая ды́хтавае ды́хтавыя
Р. ды́хтавага ды́хтавай
ды́хтавае		 ды́хтавага ды́хтавых
Д. ды́хтаваму ды́хтавай ды́хтаваму ды́хтавым
В. ды́хтавы (неадуш.)
ды́хтавага (адуш.)		 ды́хтавую ды́хтавае ды́хтавыя (неадуш.)
ды́хтавых (адуш.)
Т. ды́хтавым ды́хтавай
ды́хтаваю		 ды́хтавым ды́хтавымі
М. ды́хтавым ды́хтавай ды́хтавым ды́хтавых

Крыніцы: piskunou2012.

дыхто́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дыхто́ўна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.