дыфу́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыфу́зны |
дыфу́зная |
дыфу́знае |
дыфу́зныя |
| Р. |
дыфу́знага |
дыфу́знай
дыфу́знае |
дыфу́знага |
дыфу́зных |
| Д. |
дыфу́знаму |
дыфу́знай |
дыфу́знаму |
дыфу́зным |
| В. |
дыфу́зны (неадуш.)
дыфу́знага (адуш.) |
дыфу́зную |
дыфу́знае |
дыфу́зныя (неадуш.)
дыфу́зных (адуш.) |
| Т. |
дыфу́зным |
дыфу́знай
дыфу́знаю |
дыфу́зным |
дыфу́знымі |
| М. |
дыфу́зным |
дыфу́знай |
дыфу́зным |
дыфу́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыфундзі́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыфундзі́рую |
дыфундзі́руем |
| 2-я ас. |
дыфундзі́руеш |
дыфундзі́руеце |
| 3-я ас. |
дыфундзі́руе |
дыфундзі́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыфундзі́раваў |
дыфундзі́равалі |
| ж. |
дыфундзі́равала |
| н. |
дыфундзі́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дыфундзі́руй |
дыфундзі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дыфундзі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыфундзі́раваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыфундзі́рую |
дыфундзі́руем |
| 2-я ас. |
дыфундзі́руеш |
дыфундзі́руеце |
| 3-я ас. |
дыфундзі́руе |
дыфундзі́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыфундзі́раваў |
дыфундзі́равалі |
| ж. |
дыфундзі́равала |
| н. |
дыфундзі́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дыфундзі́руй |
дыфундзі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дыфундзі́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ды́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ды́х |
| Р. |
ды́ху |
| Д. |
ды́ху |
| В. |
ды́х |
| Т. |
ды́хам |
| М. |
ды́ху |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́хавіца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ды́хавіца |
| Р. |
ды́хавіцы |
| Д. |
ды́хавіцы |
| В. |
ды́хавіцу |
| Т. |
ды́хавіцай
ды́хавіцаю |
| М. |
ды́хавіцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́хавічны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ды́хавічны |
ды́хавічная |
ды́хавічнае |
ды́хавічныя |
| Р. |
ды́хавічнага |
ды́хавічнай
ды́хавічнае |
ды́хавічнага |
ды́хавічных |
| Д. |
ды́хавічнаму |
ды́хавічнай |
ды́хавічнаму |
ды́хавічным |
| В. |
ды́хавічны (неадуш.)
ды́хавічнага (адуш.) |
ды́хавічную |
ды́хавічнае |
ды́хавічныя (неадуш.)
ды́хавічных (адуш.) |
| Т. |
ды́хавічным |
ды́хавічнай
ды́хавічнаю |
ды́хавічным |
ды́хавічнымі |
| М. |
ды́хавічным |
ды́хавічнай |
ды́хавічным |
ды́хавічных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыхага́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыхага́мія |
| Р. |
дыхага́міі |
| Д. |
дыхага́міі |
| В. |
дыхага́мію |
| Т. |
дыхага́міяй
дыхага́міяю |
| М. |
дыхага́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.