дыфрагава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыфрагава́ны |
дыфрагава́ная |
дыфрагава́нае |
дыфрагава́ныя |
| Р. |
дыфрагава́нага |
дыфрагава́най
дыфрагава́нае |
дыфрагава́нага |
дыфрагава́ных |
| Д. |
дыфрагава́наму |
дыфрагава́най |
дыфрагава́наму |
дыфрагава́ным |
| В. |
дыфрагава́ны (неадуш.)
дыфрагава́нага (адуш.) |
дыфрагава́ную |
дыфрагава́нае |
дыфрагава́ныя (неадуш.)
дыфрагава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыфрагава́ным |
дыфрагава́най
дыфрагава́наю |
дыфрагава́ным |
дыфрагава́нымі |
| М. |
дыфрагава́ным |
дыфрагава́най |
дыфрагава́ным |
дыфрагава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыфракто́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыфракто́метр |
дыфракто́метры |
| Р. |
дыфракто́метра |
дыфракто́метраў |
| Д. |
дыфракто́метру |
дыфракто́метрам |
| В. |
дыфракто́метр |
дыфракто́метры |
| Т. |
дыфракто́метрам |
дыфракто́метрамі |
| М. |
дыфракто́метры |
дыфракто́метрах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыфракцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыфракцы́йны |
дыфракцы́йная |
дыфракцы́йнае |
дыфракцы́йныя |
| Р. |
дыфракцы́йнага |
дыфракцы́йнай
дыфракцы́йнае |
дыфракцы́йнага |
дыфракцы́йных |
| Д. |
дыфракцы́йнаму |
дыфракцы́йнай |
дыфракцы́йнаму |
дыфракцы́йным |
| В. |
дыфракцы́йны (неадуш.)
дыфракцы́йнага (адуш.) |
дыфракцы́йную |
дыфракцы́йнае |
дыфракцы́йныя (неадуш.)
дыфракцы́йных (адуш.) |
| Т. |
дыфракцы́йным |
дыфракцы́йнай
дыфракцы́йнаю |
дыфракцы́йным |
дыфракцы́йнымі |
| М. |
дыфракцы́йным |
дыфракцы́йнай |
дыфракцы́йным |
дыфракцы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыфра́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыфра́кцыя |
| Р. |
дыфра́кцыі |
| Д. |
дыфра́кцыі |
| В. |
дыфра́кцыю |
| Т. |
дыфра́кцыяй
дыфра́кцыяю |
| М. |
дыфра́кцыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыфтангізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дыфтангізу́ецца |
дыфтангізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыфтангізава́ўся |
дыфтангізава́ліся |
| ж. |
дыфтангізава́лася |
| н. |
дыфтангізава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дыфтангізу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыфтангізава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дыфтангізу́ецца |
дыфтангізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыфтангізава́ўся |
дыфтангізава́ліся |
| ж. |
дыфтангізава́лася |
| н. |
дыфтангізава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дыфтангізава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыфтангіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыфтангіза́цыя |
| Р. |
дыфтангіза́цыі |
| Д. |
дыфтангіза́цыі |
| В. |
дыфтангіза́цыю |
| Т. |
дыфтангіза́цыяй
дыфтангіза́цыяю |
| М. |
дыфтангіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыфтангі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыфтангі́чны |
дыфтангі́чная |
дыфтангі́чнае |
дыфтангі́чныя |
| Р. |
дыфтангі́чнага |
дыфтангі́чнай
дыфтангі́чнае |
дыфтангі́чнага |
дыфтангі́чных |
| Д. |
дыфтангі́чнаму |
дыфтангі́чнай |
дыфтангі́чнаму |
дыфтангі́чным |
| В. |
дыфтангі́чны (неадуш.)
дыфтангі́чнага (адуш.) |
дыфтангі́чную |
дыфтангі́чнае |
дыфтангі́чныя (неадуш.)
дыфтангі́чных (адуш.) |
| Т. |
дыфтангі́чным |
дыфтангі́чнай
дыфтангі́чнаю |
дыфтангі́чным |
дыфтангі́чнымі |
| М. |
дыфтангі́чным |
дыфтангі́чнай |
дыфтангі́чным |
дыфтангі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыфтанго́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыфтанго́ід |
дыфтанго́іды |
| Р. |
дыфтанго́іда |
дыфтанго́ідаў |
| Д. |
дыфтанго́іду |
дыфтанго́ідам |
| В. |
дыфтанго́ід |
дыфтанго́іды |
| Т. |
дыфтанго́ідам |
дыфтанго́ідамі |
| М. |
дыфтанго́ідзе |
дыфтанго́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыфто́нг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыфто́нг |
дыфто́нгі |
| Р. |
дыфто́нга |
дыфто́нгаў |
| Д. |
дыфто́нгу |
дыфто́нгам |
| В. |
дыфто́нг |
дыфто́нгі |
| Т. |
дыфто́нгам |
дыфто́нгамі |
| М. |
дыфто́нгу |
дыфто́нгах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.