Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дыстанцыява́ць

‘аддаліць (аддаляць) каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыстанцыю́ю дыстанцыю́ем
2-я ас. дыстанцыю́еш дыстанцыю́еце
3-я ас. дыстанцыю́е дыстанцыю́юць
Прошлы час
м. дыстанцыява́ў дыстанцыява́лі
ж. дыстанцыява́ла
н. дыстанцыява́ла
Загадны лад
2-я ас. дыстанцыю́й дыстанцыю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыстанцыю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дыстанцыява́ць

‘аддаліць (аддаляць) каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дыстанцыю́ю дыстанцыю́ем
2-я ас. дыстанцыю́еш дыстанцыю́еце
3-я ас. дыстанцыю́е дыстанцыю́юць
Прошлы час
м. дыстанцыява́ў дыстанцыява́лі
ж. дыстанцыява́ла
н. дыстанцыява́ла
Загадны лад
2-я ас. дыстанцыю́й дыстанцыю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дыстанцыява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дысто́рзія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысто́рзія
Р. дысто́рзіі
Д. дысто́рзіі
В. дысто́рзію
Т. дысто́рзіяй
дысто́рзіяю
М. дысто́рзіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дысто́рсія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысто́рсія
Р. дысто́рсіі
Д. дысто́рсіі
В. дысто́рсію
Т. дысто́рсіяй
дысто́рсіяю
М. дысто́рсіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дыстрафі́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дыстрафі́чка дыстрафі́чкі
Р. дыстрафі́чкі дыстрафі́чак
Д. дыстрафі́чцы дыстрафі́чкам
В. дыстрафі́чку дыстрафі́чак
Т. дыстрафі́чкай
дыстрафі́чкаю
дыстрафі́чкамі
М. дыстрафі́чцы дыстрафі́чках

Крыніцы: piskunou2012.

дыстрафі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыстрафі́чны дыстрафі́чная дыстрафі́чнае дыстрафі́чныя
Р. дыстрафі́чнага дыстрафі́чнай
дыстрафі́чнае
дыстрафі́чнага дыстрафі́чных
Д. дыстрафі́чнаму дыстрафі́чнай дыстрафі́чнаму дыстрафі́чным
В. дыстрафі́чны (неадуш.)
дыстрафі́чнага (адуш.)
дыстрафі́чную дыстрафі́чнае дыстрафі́чныя (неадуш.)
дыстрафі́чных (адуш.)
Т. дыстрафі́чным дыстрафі́чнай
дыстрафі́чнаю
дыстрафі́чным дыстрафі́чнымі
М. дыстрафі́чным дыстрафі́чнай дыстрафі́чным дыстрафі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыстрафі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дыстрафі́я
Р. дыстрафі́і
Д. дыстрафі́і
В. дыстрафі́ю
Т. дыстрафі́яй
дыстрафі́яю
М. дыстрафі́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыстро́фік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыстро́фік дыстро́фікі
Р. дыстро́фіка дыстро́фікаў
Д. дыстро́фіку дыстро́фікам
В. дыстро́фіка дыстро́фікаў
Т. дыстро́фікам дыстро́фікамі
М. дыстро́фіку дыстро́фіках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыстро́фны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыстро́фны дыстро́фная дыстро́фнае дыстро́фныя
Р. дыстро́фнага дыстро́фнай
дыстро́фнае
дыстро́фнага дыстро́фных
Д. дыстро́фнаму дыстро́фнай дыстро́фнаму дыстро́фным
В. дыстро́фны (неадуш.)
дыстро́фнага (адуш.)
дыстро́фную дыстро́фнае дыстро́фныя (неадуш.)
дыстро́фных (адуш.)
Т. дыстро́фным дыстро́фнай
дыстро́фнаю
дыстро́фным дыстро́фнымі
М. дыстро́фным дыстро́фнай дыстро́фным дыстро́фных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыстрыбу́тар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыстрыбу́тар дыстрыбу́тары
Р. дыстрыбу́тара дыстрыбу́тараў
Д. дыстрыбу́тару дыстрыбу́тарам
В. дыстрыбу́тара дыстрыбу́тараў
Т. дыстрыбу́тарам дыстрыбу́тарамі
М. дыстрыбу́тару дыстрыбу́тарах

Крыніцы: piskunou2012.