дыстро́фік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыстро́фік | дыстро́фікі | |
| дыстро́фіка | дыстро́фікаў | |
| дыстро́фіку | дыстро́фікам | |
| дыстро́фіка | дыстро́фікаў | |
| дыстро́фікам | дыстро́фікамі | |
| дыстро́фіку | дыстро́фіках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)