драгу́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
драгу́нскі |
драгу́нская |
драгу́нскае |
драгу́нскія |
| Р. |
драгу́нскага |
драгу́нскай драгу́нскае |
драгу́нскага |
драгу́нскіх |
| Д. |
драгу́нскаму |
драгу́нскай |
драгу́нскаму |
драгу́нскім |
| В. |
драгу́нскі (неадуш.) драгу́нскага (адуш.) |
драгу́нскую |
драгу́нскае |
драгу́нскія (неадуш.) драгу́нскіх (адуш.) |
| Т. |
драгу́нскім |
драгу́нскай драгу́нскаю |
драгу́нскім |
драгу́нскімі |
| М. |
драгу́нскім |
драгу́нскай |
драгу́нскім |
драгу́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Драгуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Драгуны́ |
| Р. |
Драгуно́ў |
| Д. |
Драгуна́м |
| В. |
Драгуны́ |
| Т. |
Драгуна́мі |
| М. |
Драгуна́х |
Драгу́ці
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Драгу́ці |
| Р. |
Драгу́ць Драгу́цяў |
| Д. |
Драгу́цям |
| В. |
Драгу́ці |
| Т. |
Драгу́цямі |
| М. |
Драгу́цях |
дра́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дра́енне |
| Р. |
дра́ення |
| Д. |
дра́енню |
| В. |
дра́енне |
| Т. |
дра́еннем |
| М. |
дра́енні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дра́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дра́ены |
дра́еная |
дра́енае |
дра́еныя |
| Р. |
дра́енага |
дра́енай дра́енае |
дра́енага |
дра́еных |
| Д. |
дра́енаму |
дра́енай |
дра́енаму |
дра́еным |
| В. |
дра́ены дра́енага |
дра́еную |
дра́енае |
дра́еныя дра́еных |
| Т. |
дра́еным |
дра́енай дра́енаю |
дра́еным |
дра́енымі |
| М. |
дра́еным |
дра́енай |
дра́еным |
дра́еных |
Кароткая форма: дра́ена.
Крыніцы:
dzsl2007.
дражава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дражава́нне |
| Р. |
дражава́ння |
| Д. |
дражава́нню |
| В. |
дражава́нне |
| Т. |
дражава́ннем |
| М. |
дражава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дражава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дражава́ны |
дражава́ная |
дражава́нае |
дражава́ныя |
| Р. |
дражава́нага |
дражава́най дражава́нае |
дражава́нага |
дражава́ных |
| Д. |
дражава́наму |
дражава́най |
дражава́наму |
дражава́ным |
| В. |
дражава́ны (неадуш.) дражава́нага (адуш.) |
дражава́ную |
дражава́нае |
дражава́ныя (неадуш.) дражава́ных (адуш.) |
| Т. |
дражава́ным |
дражава́най дражава́наю |
дражава́ным |
дражава́нымі |
| М. |
дражава́ным |
дражава́най |
дражава́ным |
дражава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дражава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дражава́ны |
дражава́ная |
дражава́нае |
дражава́ныя |
| Р. |
дражава́нага |
дражава́най дражава́нае |
дражава́нага |
дражава́ных |
| Д. |
дражава́наму |
дражава́най |
дражава́наму |
дражава́ным |
| В. |
дражава́ны (неадуш.) дражава́нага (адуш.) |
дражава́ную |
дражава́нае |
дражава́ныя (неадуш.) дражава́ных (адуш.) |
| Т. |
дражава́ным |
дражава́най дражава́наю |
дражава́ным |
дражава́нымі |
| М. |
дражава́ным |
дражава́най |
дражава́ным |
дражава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дража́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дража́кі |
| Р. |
Дража́к Дража́каў |
| Д. |
Дража́кам |
| В. |
Дража́кі |
| Т. |
Дража́камі |
| М. |
Дража́ках |