Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дуэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дуэ́т дуэ́ты
Р. дуэ́та дуэ́таў
Д. дуэ́ту дуэ́там
В. дуэ́т дуэ́ты
Т. дуэ́там дуэ́тамі
М. дуэ́це дуэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуэ́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дуэ́тны дуэ́тная дуэ́тнае дуэ́тныя
Р. дуэ́тнага дуэ́тнай
дуэ́тнае
дуэ́тнага дуэ́тных
Д. дуэ́тнаму дуэ́тнай дуэ́тнаму дуэ́тным
В. дуэ́тны (неадуш.)
дуэ́тнага (адуш.)
дуэ́тную дуэ́тнае дуэ́тныя (неадуш.)
дуэ́тных (адуш.)
Т. дуэ́тным дуэ́тнай
дуэ́тнаю
дуэ́тным дуэ́тнымі
М. дуэ́тным дуэ́тнай дуэ́тным дуэ́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуэ́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дуэ́цік дуэ́цікі
Р. дуэ́ціка дуэ́цікаў
Д. дуэ́ціку дуэ́цікам
В. дуэ́цік дуэ́цікі
Т. дуэ́цікам дуэ́цікамі
М. дуэ́ціку дуэ́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

Дуя́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дуя́наўка
Р. Дуя́наўкі
Д. Дуя́наўцы
В. Дуя́наўку
Т. Дуя́наўкай
Дуя́наўкаю
М. Дуя́наўцы

дхармі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дхармі́чны дхармі́чная дхармі́чнае дхармі́чныя
Р. дхармі́чнага дхармі́чнай
дхармі́чнае
дхармі́чнага дхармі́чных
Д. дхармі́чнаму дхармі́чнай дхармі́чнаму дхармі́чным
В. дхармі́чны (неадуш.)
дхармі́чнага (адуш.)
дхармі́чную дхармі́чнае дхармі́чныя (неадуш.)
дхармі́чных (адуш.)
Т. дхармі́чным дхармі́чнай
дхармі́чнаю
дхармі́чным дхармі́чнымі
М. дхармі́чным дхармі́чнай дхармі́чным дхармі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дх’я́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дх’я́на дх’я́ны
Р. дх’я́ны дх’я́н
Д. дх’я́не дх’я́нам
В. дх’я́ну дх’я́ны
Т. дх’я́най
дх’я́наю
дх’я́намі
М. дх’я́не дх’я́нах

Крыніцы: piskunou2012.

ды́

злучнік, злучальны

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

ды́

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

дыазааміназлучэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыазааміназлучэ́нне дыазааміназлучэ́нні
Р. дыазааміназлучэ́ння дыазааміназлучэ́нняў
Д. дыазааміназлучэ́нню дыазааміназлучэ́нням
В. дыазааміназлучэ́нне дыазааміназлучэ́нні
Т. дыазааміназлучэ́ннем дыазааміназлучэ́ннямі
М. дыазааміназлучэ́нні дыазааміназлучэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

дыазаво́цатны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыазаво́цатны дыазаво́цатная дыазаво́цатнае дыазаво́цатныя
Р. дыазаво́цатнага дыазаво́цатнай
дыазаво́цатнае
дыазаво́цатнага дыазаво́цатных
Д. дыазаво́цатнаму дыазаво́цатнай дыазаво́цатнаму дыазаво́цатным
В. дыазаво́цатны (неадуш.)
дыазаво́цатнага (адуш.)
дыазаво́цатную дыазаво́цатнае дыазаво́цатныя (неадуш.)
дыазаво́цатных (адуш.)
Т. дыазаво́цатным дыазаво́цатнай
дыазаво́цатнаю
дыазаво́цатным дыазаво́цатнымі
М. дыазаво́цатным дыазаво́цатнай дыазаво́цатным дыазаво́цатных

Крыніцы: piskunou2012.