нарэ́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарэ́заны |
нарэ́заная |
нарэ́занае |
нарэ́заныя |
| Р. |
нарэ́занага |
нарэ́занай нарэ́занае |
нарэ́занага |
нарэ́заных |
| Д. |
нарэ́занаму |
нарэ́занай |
нарэ́занаму |
нарэ́заным |
| В. |
нарэ́заны (неадуш.) нарэ́занага (адуш.) |
нарэ́заную |
нарэ́занае |
нарэ́заныя (неадуш.) нарэ́заных (адуш.) |
| Т. |
нарэ́заным |
нарэ́занай нарэ́занаю |
нарэ́заным |
нарэ́занымі |
| М. |
нарэ́заным |
нарэ́занай |
нарэ́заным |
нарэ́заных |
Кароткая форма: нарэ́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарэ́зацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарэ́жуся |
нарэ́жамся |
| 2-я ас. |
нарэ́жашся |
нарэ́жацеся |
| 3-я ас. |
нарэ́жацца |
нарэ́жуцца |
| Прошлы час |
| м. |
нарэ́заўся |
нарэ́заліся |
| ж. |
нарэ́залася |
| н. |
нарэ́залася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарэ́жся |
нарэ́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарэ́заўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарэ́заць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарэ́жу |
нарэ́жам |
| 2-я ас. |
нарэ́жаш |
нарэ́жаце |
| 3-я ас. |
нарэ́жа |
нарэ́жуць |
| Прошлы час |
| м. |
нарэ́заў |
нарэ́залі |
| ж. |
нарэ́зала |
| н. |
нарэ́зала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарэ́ж |
нарэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарэ́заўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарэ́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарэ́званне |
| Р. |
нарэ́звання |
| Д. |
нарэ́званню |
| В. |
нарэ́званне |
| Т. |
нарэ́званнем |
| М. |
нарэ́званні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарэ́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
нарэ́зваецца |
нарэ́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
нарэ́зваўся |
нарэ́зваліся |
| ж. |
нарэ́звалася |
| н. |
нарэ́звалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарэ́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарэ́зваю |
нарэ́зваем |
| 2-я ас. |
нарэ́зваеш |
нарэ́зваеце |
| 3-я ас. |
нарэ́звае |
нарэ́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
нарэ́зваў |
нарэ́звалі |
| ж. |
нарэ́звала |
| н. |
нарэ́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарэ́звай |
нарэ́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
нарэ́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарэ́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарэ́зка |
нарэ́зкі |
| Р. |
нарэ́зкі |
нарэ́зак |
| Д. |
нарэ́зцы |
нарэ́зкам |
| В. |
нарэ́зку |
нарэ́зкі |
| Т. |
нарэ́зкай нарэ́зкаю |
нарэ́зкамі |
| М. |
нарэ́зцы |
нарэ́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Нарэ́йкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Нарэ́йкава |
| Р. |
Нарэ́йкава |
| Д. |
Нарэ́йкаву |
| В. |
Нарэ́йкава |
| Т. |
Нарэ́йкавам |
| М. |
Нарэ́йкаве |
Нарэ́йкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нарэ́йкі |
| Р. |
Нарэ́ек Нарэ́йкаў |
| Д. |
Нарэ́йкам |
| В. |
Нарэ́йкі |
| Т. |
Нарэ́йкамі |
| М. |
Нарэ́йках |