тэрмакарата́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмакарата́ж |
тэрмакарата́жы |
| Р. |
тэрмакарата́жу |
тэрмакарата́жаў |
| Д. |
тэрмакарата́жу |
тэрмакарата́жам |
| В. |
тэрмакарата́ж |
тэрмакарата́жы |
| Т. |
тэрмакарата́жам |
тэрмакарата́жамі |
| М. |
тэрмакарата́жы |
тэрмакарата́жах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэрмака́рст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмака́рст |
тэрмака́рсты |
| Р. |
тэрмака́рсту |
тэрмака́рстаў |
| Д. |
тэрмака́рсту |
тэрмака́рстам |
| В. |
тэрмака́рст |
тэрмака́рсты |
| Т. |
тэрмака́рстам |
тэрмака́рстамі |
| М. |
тэрмака́рсце |
тэрмака́рстах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэрмакіне́тыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэрмакіне́тыка |
| Р. |
тэрмакіне́тыкі |
| Д. |
тэрмакіне́тыцы |
| В. |
тэрмакіне́тыку |
| Т. |
тэрмакіне́тыкай тэрмакіне́тыкаю |
| М. |
тэрмакіне́тыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
тэрмакінеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэрмакінеты́чны |
тэрмакінеты́чная |
тэрмакінеты́чнае |
тэрмакінеты́чныя |
| Р. |
тэрмакінеты́чнага |
тэрмакінеты́чнай тэрмакінеты́чнае |
тэрмакінеты́чнага |
тэрмакінеты́чных |
| Д. |
тэрмакінеты́чнаму |
тэрмакінеты́чнай |
тэрмакінеты́чнаму |
тэрмакінеты́чным |
| В. |
тэрмакінеты́чны (неадуш.) тэрмакінеты́чнага (адуш.) |
тэрмакінеты́чную |
тэрмакінеты́чнае |
тэрмакінеты́чныя (неадуш.) тэрмакінеты́чных (адуш.) |
| Т. |
тэрмакінеты́чным |
тэрмакінеты́чнай тэрмакінеты́чнаю |
тэрмакінеты́чным |
тэрмакінеты́чнымі |
| М. |
тэрмакінеты́чным |
тэрмакінеты́чнай |
тэрмакінеты́чным |
тэрмакінеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
тэрмалабі́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэрмалабі́льнасць |
| Р. |
тэрмалабі́льнасці |
| Д. |
тэрмалабі́льнасці |
| В. |
тэрмалабі́льнасць |
| Т. |
тэрмалабі́льнасцю |
| М. |
тэрмалабі́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.