нары́гаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нары́гаю |
нары́гаем |
| 2-я ас. |
нары́гаеш |
нары́гаеце |
| 3-я ас. |
нары́гае |
нары́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
нары́гаў |
нары́галі |
| ж. |
нары́гала |
| н. |
нары́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нары́гай |
нары́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нары́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нары́льск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Нары́льск |
| Р. |
Нары́льска |
| Д. |
Нары́льску |
| В. |
Нары́льск |
| Т. |
Нары́льскам |
| М. |
Нары́льску |
нарыльча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарыльча́нка |
нарыльча́нкі |
| Р. |
нарыльча́нкі |
нарыльча́нак |
| Д. |
нарыльча́нцы |
нарыльча́нкам |
| В. |
нарыльча́нку |
нарыльча́нак |
| Т. |
нарыльча́нкай нарыльча́нкаю |
нарыльча́нкамі |
| М. |
нарыльча́нцы |
нарыльча́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нарыма́наў
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Нарыма́наў |
| Р. |
Нарыма́нава |
| Д. |
Нарыма́наву |
| В. |
Нарыма́наў |
| Т. |
Нарыма́навам |
| М. |
Нарыма́наве |
нары́нуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
нары́нецца |
нары́нуцца |
| Прошлы час |
| м. |
нары́нуўся |
нары́нуліся |
| ж. |
нары́нулася |
| н. |
нары́нулася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нары́нуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
нары́нуць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нары́ну |
нары́нем |
| 2-я ас. |
нары́неш |
нары́неце |
| 3-я ас. |
нары́не |
нары́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
нары́нуў |
нары́нулі |
| ж. |
нары́нула |
| н. |
нары́нула |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нары́нуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.