Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

нарцы́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нарцы́с нарцы́сы
Р. нарцы́са нарцы́саў
Д. нарцы́су нарцы́сам
В. нарцы́с нарцы́сы
Т. нарцы́сам нарцы́самі
М. нарцы́се нарцы́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарцы́савы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарцы́савы нарцы́савая нарцы́савае нарцы́савыя
Р. нарцы́савага нарцы́савай
нарцы́савае
нарцы́савага нарцы́савых
Д. нарцы́саваму нарцы́савай нарцы́саваму нарцы́савым
В. нарцы́савы (неадуш.)
нарцы́савага (адуш.)
нарцы́савую нарцы́савае нарцы́савыя (неадуш.)
нарцы́савых (адуш.)
Т. нарцы́савым нарцы́савай
нарцы́саваю
нарцы́савым нарцы́савымі
М. нарцы́савым нарцы́савай нарцы́савым нарцы́савых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарцысі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. нарцысі́зм
Р. нарцысі́зму
Д. нарцысі́зму
В. нарцысі́зм
Т. нарцысі́змам
М. нарцысі́зме

Крыніцы: piskunou2012.

нарцысі́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарцысі́чны нарцысі́чная нарцысі́чнае нарцысі́чныя
Р. нарцысі́чнага нарцысі́чнай
нарцысі́чнае
нарцысі́чнага нарцысі́чных
Д. нарцысі́чнаму нарцысі́чнай нарцысі́чнаму нарцысі́чным
В. нарцысі́чны (неадуш.)
нарцысі́чнага (адуш.)
нарцысі́чную нарцысі́чнае нарцысі́чныя (неадуш.)
нарцысі́чных (адуш.)
Т. нарцысі́чным нарцысі́чнай
нарцысі́чнаю
нарцысі́чным нарцысі́чнымі
М. нарцысі́чным нарцысі́чнай нарцысі́чным нарцысі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

нарцы́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарцы́сны нарцы́сная нарцы́снае нарцы́сныя
Р. нарцы́снага нарцы́снай
нарцы́снае
нарцы́снага нарцы́сных
Д. нарцы́снаму нарцы́снай нарцы́снаму нарцы́сным
В. нарцы́сны (неадуш.)
нарцы́снага (адуш.)
нарцы́сную нарцы́снае нарцы́сныя (неадуш.)
нарцы́сных (адуш.)
Т. нарцы́сным нарцы́снай
нарцы́снаю
нарцы́сным нарцы́снымі
М. нарцы́сным нарцы́снай нарцы́сным нарцы́сных

Крыніцы: piskunou2012.

нарцэі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. нарцэі́н
Р. нарцэі́ну
Д. нарцэі́ну
В. нарцэі́н
Т. нарцэі́нам
М. нарцэі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Нарчы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Нарчы́
Р. Нарчо́ў
Д. Нарча́м
В. Нарчы́
Т. Нарча́мі
М. Нарча́х

на́ры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. на́ры
Р. на́раў
Д. на́рам
В. на́ры
Т. на́рамі
М. на́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарыва́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нарыва́юся нарыва́емся
2-я ас. нарыва́ешся нарыва́ецеся
3-я ас. нарыва́ецца нарыва́юцца
Прошлы час
м. нарыва́ўся нарыва́ліся
ж. нарыва́лася
н. нарыва́лася
Загадны лад
2-я ас. нарыва́йся нарыва́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час нарыва́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нарыва́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нарыва́ю нарыва́ем
2-я ас. нарыва́еш нарыва́еце
3-я ас. нарыва́е нарыва́юць
Прошлы час
м. нарыва́ў нарыва́лі
ж. нарыва́ла
н. нарыва́ла
Загадны лад
2-я ас. нарыва́й нарыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час нарыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.