Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

до́рса-вентра́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́рса-вентра́льны до́рса-вентра́льная до́рса-вентра́льнае до́рса-вентра́льныя
Р. до́рса-вентра́льнага до́рса-вентра́льнай
до́рса-вентра́льнае		 до́рса-вентра́льнага до́рса-вентра́льных
Д. до́рса-вентра́льнаму до́рса-вентра́льнай до́рса-вентра́льнаму до́рса-вентра́льным
В. до́рса-вентра́льны (неадуш.)
до́рса-вентра́льнага (адуш.)		 до́рса-вентра́льную до́рса-вентра́льнае до́рса-вентра́льныя (неадуш.)
до́рса-вентра́льных (адуш.)
Т. до́рса-вентра́льным до́рса-вентра́льнай
до́рса-вентра́льнаю		 до́рса-вентра́льным до́рса-вентра́льнымі
М. до́рса-вентра́льным до́рса-вентра́льнай до́рса-вентра́льным до́рса-вентра́льных

Крыніцы: piskunou2012.

до́рсет

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. до́рсет
Р. до́рсету
Д. до́рсету
В. до́рсет
Т. до́рсетам
М. до́рсеце

Крыніцы: piskunou2012.

до́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́рскі до́рская до́рскае до́рскія
Р. до́рскага до́рскай
до́рскае		 до́рскага до́рскіх
Д. до́рскаму до́рскай до́рскаму до́рскім
В. до́рскі (неадуш.)
до́рскага (адуш.)		 до́рскую до́рскае до́рскія (неадуш.)
до́рскіх (адуш.)
Т. до́рскім до́рскай
до́рскаю		 до́рскім до́рскімі
М. до́рскім до́рскай до́рскім до́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

до́ртмундскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ртмундскі до́ртмундская до́ртмундскае до́ртмундскія
Р. до́ртмундскага до́ртмундскай
до́ртмундскае		 до́ртмундскага до́ртмундскіх
Д. до́ртмундскаму до́ртмундскай до́ртмундскаму до́ртмундскім
В. до́ртмундскі (неадуш.)
до́ртмундскага (адуш.)		 до́ртмундскую до́ртмундскае до́ртмундскія (неадуш.)
до́ртмундскіх (адуш.)
Т. до́ртмундскім до́ртмундскай
до́ртмундскаю		 до́ртмундскім до́ртмундскімі
М. до́ртмундскім до́ртмундскай до́ртмундскім до́ртмундскіх

Крыніцы: piskunou2012.

До́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́ры
Р. До́р
До́раў
Д. До́рам
В. До́ры
Т. До́рамі
М. До́рах

до́с

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́с - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́саўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́саўскі до́саўская до́саўскае до́саўскія
Р. до́саўскага до́саўскай
до́саўскае		 до́саўскага до́саўскіх
Д. до́саўскаму до́саўскай до́саўскаму до́саўскім
В. до́саўскі
до́саўскага		 до́саўскую до́саўскае до́саўскія
Т. до́саўскім до́саўскай
до́саўскаю		 до́саўскім до́саўскімі
М. до́саўскім до́саўскай до́саўскім до́саўскіх

до́свед

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. до́свед
Р. до́сведу
Д. до́сведу
В. до́свед
Т. до́сведам
М. до́сведзе

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

до́сведны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́сведны до́сведная до́сведнае до́сведныя
Р. до́сведнага до́сведнай
до́сведнае		 до́сведнага до́сведных
Д. до́сведнаму до́сведнай до́сведнаму до́сведным
В. до́сведны
до́сведнага		 до́сведную до́сведнае до́сведныя
Т. до́сведным до́сведнай
до́сведнаю		 до́сведным до́сведнымі
М. до́сведным до́сведнай до́сведным до́сведных

до́света

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́света - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.