дзяля́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзяля́нка |
дзяля́нкі |
| Р. |
дзяля́нкі |
дзяля́нак |
| Д. |
дзяля́нцы |
дзяля́нкам |
| В. |
дзяля́нку |
дзяля́нкі |
| Т. |
дзяля́нкай дзяля́нкаю |
дзяля́нкамі |
| М. |
дзяля́нцы |
дзяля́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дзяля́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзяля́цічы |
| Р. |
Дзяля́ціч Дзяля́цічаў |
| Д. |
Дзяля́цічам |
| В. |
Дзяля́цічы |
| Т. |
Дзяля́цічамі |
| М. |
Дзяля́цічах |
дзяля́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяля́цкі |
дзяля́цкая |
дзяля́цкае |
дзяля́цкія |
| Р. |
дзяля́цкага |
дзяля́цкай дзяля́цкае |
дзяля́цкага |
дзяля́цкіх |
| Д. |
дзяля́цкаму |
дзяля́цкай |
дзяля́цкаму |
дзяля́цкім |
| В. |
дзяля́цкі (неадуш.) дзяля́цкага (адуш.) |
дзяля́цкую |
дзяля́цкае |
дзяля́цкія (неадуш.) дзяля́цкіх (адуш.) |
| Т. |
дзяля́цкім |
дзяля́цкай дзяля́цкаю |
дзяля́цкім |
дзяля́цкімі |
| М. |
дзяля́цкім |
дзяля́цкай |
дзяля́цкім |
дзяля́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяля́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзяля́цтва |
| Р. |
дзяля́цтва |
| Д. |
дзяля́цтву |
| В. |
дзяля́цтва |
| Т. |
дзяля́цтвам |
| М. |
дзяля́цтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дзя́манты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзя́манты |
| Р. |
Дзя́мантаў |
| Д. |
Дзя́мантам |
| В. |
Дзя́манты |
| Т. |
Дзя́мантамі |
| М. |
Дзя́мантах |
Дзяме́нічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзяме́нічы |
| Р. |
Дзяме́ніч Дзяме́нічаў |
| Д. |
Дзяме́нічам |
| В. |
Дзяме́нічы |
| Т. |
Дзяме́нічамі |
| М. |
Дзяме́нічах |
Дзяме́х
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дзяме́х |
| Р. |
Дзяме́ха |
| Д. |
Дзяме́ху |
| В. |
Дзяме́х |
| Т. |
Дзяме́хам |
| М. |
Дзяме́ху |
Дзяме́шкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дзяме́шкава |
| Р. |
Дзяме́шкава |
| Д. |
Дзяме́шкаву |
| В. |
Дзяме́шкава |
| Т. |
Дзяме́шкавам |
| М. |
Дзяме́шкаве |
Дзяме́шкаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дзяме́шкаўка |
| Р. |
Дзяме́шкаўкі |
| Д. |
Дзяме́шкаўцы |
| В. |
Дзяме́шкаўку |
| Т. |
Дзяме́шкаўкай Дзяме́шкаўкаю |
| М. |
Дзяме́шкаўцы |