Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дзьмухаўцо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзьмухаўцо́вы дзьмухаўцо́вая дзьмухаўцо́вае дзьмухаўцо́выя
Р. дзьмухаўцо́вага дзьмухаўцо́вай
дзьмухаўцо́вае
дзьмухаўцо́вага дзьмухаўцо́вых
Д. дзьмухаўцо́ваму дзьмухаўцо́вай дзьмухаўцо́ваму дзьмухаўцо́вым
В. дзьмухаўцо́вы (неадуш.)
дзьмухаўцо́вага (адуш.)
дзьмухаўцо́вую дзьмухаўцо́вае дзьмухаўцо́выя (неадуш.)
дзьмухаўцо́вых (адуш.)
Т. дзьмухаўцо́вым дзьмухаўцо́вай
дзьмухаўцо́ваю
дзьмухаўцо́вым дзьмухаўцо́вымі
М. дзьмухаўцо́вым дзьмухаўцо́вай дзьмухаўцо́вым дзьмухаўцо́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дзьму́хаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзьму́хаю дзьму́хаем
2-я ас. дзьму́хаеш дзьму́хаеце
3-я ас. дзьму́хае дзьму́хаюць
Прошлы час
м. дзьму́хаў дзьму́халі
ж. дзьму́хала
н. дзьму́хала
Загадны лад
2-я ас. дзьму́хай дзьму́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзьму́хаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзьму́хнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзьму́хну дзьму́хнем
2-я ас. дзьму́хнеш дзьму́хнеце
3-я ас. дзьму́хне дзьму́хнуць
Прошлы час
м. дзьму́хнуў дзьму́хнулі
ж. дзьму́хнула
н. дзьму́хнула
Загадны лад
2-я ас. дзьму́хні дзьму́хніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзьму́хнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзьму́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзьму́ся дзьмё́мся
2-я ас. дзьме́шся дзьмяце́ся
3-я ас. дзьме́цца дзьму́цца
Прошлы час
м. дзьму́ўся дзьму́ліся
ж. дзьму́лася
н. дзьму́лася
Загадны лад
2-я ас. дзьмі́ся дзьмі́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзьмучы́ся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзьму́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзьму́ дзьмё́м
2-я ас. дзьме́ш дзьмяце́
3-я ас. дзьме́ дзьму́ць
Прошлы час
м. дзьму́ў дзьму́лі
ж. дзьму́ла
н. дзьму́ла
Загадны лад
2-я ас. дзьмі́ дзьмі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзьмучы́

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзьму́шынка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзьму́шынка дзьму́шынкі
Р. дзьму́шынкі дзьму́шынак
Д. дзьму́шынцы дзьму́шынкам
В. дзьму́шынку дзьму́шынкі
Т. дзьму́шынкай
дзьму́шынкаю
дзьму́шынкамі
М. дзьму́шынцы дзьму́шынках

Крыніцы: piskunou2012.

дзью́ці-фры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. дзью́ці-фры
Р. дзью́ці-фры
Д. дзью́ці-фры
В. дзью́ці-фры
Т. дзью́ці-фры
М. дзью́ці-фры

Крыніцы: sbm2012.

дзэ́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзэ́н
Р. дзэ́ну
Д. дзэ́ну
В. дзэ́н
Т. дзэ́нам
М. дзэ́не

Крыніцы: piskunou2012.

дзэн-буды́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзэн-буды́зм
Р. дзэн-буды́зму
Д. дзэн-буды́зму
В. дзэн-буды́зм
Т. дзэн-буды́змам
М. дзэн-буды́зме

Крыніцы: piskunou2012.

дзэн-жы́вапіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзэн-жы́вапіс
Р. дзэн-жы́вапісу
Д. дзэн-жы́вапісу
В. дзэн-жы́вапіс
Т. дзэн-жы́вапісам
М. дзэн-жы́вапісе

Крыніцы: piskunou2012.