агіля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіля́юся |
агіля́емся |
| 2-я ас. |
агіля́ешся |
агіля́ецеся |
| 3-я ас. |
агіля́ецца |
агіля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
агіля́ўся |
агіля́ліся |
| ж. |
агіля́лася |
| н. |
агіля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіля́йся |
агіля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агіля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
агіна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агіна́нне |
| Р. |
агіна́ння |
| Д. |
агіна́нню |
| В. |
агіна́нне |
| Т. |
агіна́ннем |
| М. |
агіна́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
агіна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіна́юся |
агіна́емся |
| 2-я ас. |
агіна́ешся |
агіна́ецеся |
| 3-я ас. |
агіна́ецца |
агіна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
агіна́ўся |
агіна́ліся |
| ж. |
агіна́лася |
| н. |
агіна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіна́йся |
агіна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агіна́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агіна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіна́ю |
агіна́ем |
| 2-я ас. |
агіна́еш |
агіна́еце |
| 3-я ас. |
агіна́е |
агіна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
агіна́ў |
агіна́лі |
| ж. |
агіна́ла |
| н. |
агіна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіна́й |
агіна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агіна́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Агі́нскі
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
Агі́нскі |
Агі́нскія |
| Р. |
Агі́нскага |
Агі́нскіх |
| Д. |
Агі́нскаму |
Агі́нскім |
| В. |
Агі́нскага |
Агі́нскіх |
| Т. |
Агі́нскім |
Агі́нскімі |
| М. |
Агі́нскім |
Агі́нскіх |
агіра́чваць
‘абхопліваць нагамі каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіра́чваю |
агіра́чваем |
| 2-я ас. |
агіра́чваеш |
агіра́чваеце |
| 3-я ас. |
агіра́чвае |
агіра́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
агіра́чваў |
агіра́чвалі |
| ж. |
агіра́чвала |
| н. |
агіра́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіра́чвай |
агіра́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агіра́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
агіра́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіра́чу |
агіра́чым |
| 2-я ас. |
агіра́чыш |
агіра́чыце |
| 3-я ас. |
агіра́чыць |
агіра́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
агіра́чыў |
агіра́чылі |
| ж. |
агіра́чыла |
| н. |
агіра́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіра́ч |
агіра́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
агіра́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
агітава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агіту́ю |
агіту́ем |
| 2-я ас. |
агіту́еш |
агіту́еце |
| 3-я ас. |
агіту́е |
агіту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
агітава́ў |
агітава́лі |
| ж. |
агітава́ла |
| н. |
агітава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
агіту́й |
агіту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
агіту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агіта́тар
‘той, хто вядзе агітацыю’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агіта́тар |
агіта́тары |
| Р. |
агіта́тара |
агіта́тараў |
| Д. |
агіта́тару |
агіта́тарам |
| В. |
агіта́тара |
агіта́тараў |
| Т. |
агіта́тарам |
агіта́тарамі |
| М. |
агіта́тару |
агіта́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агіта́тар
‘тое, пры дапамозе чаго вядзецца агітацыя’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агіта́тар |
агіта́тары |
| Р. |
агіта́тара |
агіта́тараў |
| Д. |
агіта́тару |
агіта́тарам |
| В. |
агіта́тар |
агіта́тары |
| Т. |
агіта́тарам |
агіта́тарамі |
| М. |
агіта́тару |
агіта́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.