Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшэюя

Ма́рчанкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ма́рчанкі
Р. Ма́рчанак
Ма́рчанкаў
Д. Ма́рчанкам
В. Ма́рчанкі
Т. Ма́рчанкамі
М. Ма́рчанках

Марчо́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Марчо́нкі
Р. Марчо́нак
Марчо́нкаў
Д. Марчо́нкам
В. Марчо́нкі
Т. Марчо́нкамі
М. Марчо́нках

марчы́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. марчу́ся марчы́мся
2-я ас. марчы́шся марчыце́ся
3-я ас. марчы́цца марча́цца
Прошлы час
м. марчы́ўся марчы́ліся
ж. марчы́лася
н. марчы́лася
Загадны лад
2-я ас. марчы́ся марчы́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час марчачы́ся

Крыніцы: piskunou2012.

ма́рчыць

‘мары´ць каго-небудзь тугою, сумам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ма́рчу ма́рчым
2-я ас. ма́рчыш ма́рчыце
3-я ас. ма́рчыць ма́рчаць
Прошлы час
м. ма́рчыў ма́рчылі
ж. ма́рчыла
н. ма́рчыла
Загадны лад
2-я ас. ма́рчы ма́рчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ма́рчачы

Крыніцы: piskunou2012.

ма́рш

‘музычны твор; частка лесвіцы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́рш ма́ршы
Р. ма́рша ма́ршаў
Д. ма́ршу ма́ршам
В. ма́рш ма́ршы
Т. ма́ршам ма́ршамі
М. ма́ршы ма́ршах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

ма́рш

‘спосаб хадзьбы; пераход войск’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ма́рш
Р. ма́ршу
Д. ма́ршу
В. ма́рш
Т. ма́ршам
М. ма́ршы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

ма́рш

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

маршава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. маршава́нне
Р. маршава́ння
Д. маршава́нню
В. маршава́нне
Т. маршава́ннем
М. маршава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

ма́ршавасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ма́ршавасць
Р. ма́ршавасці
Д. ма́ршавасці
В. ма́ршавасць
Т. ма́ршавасцю
М. ма́ршавасці

Крыніцы: piskunou2012.

маршаві́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маршаві́к маршавікі́
Р. маршавіка́ маршавіко́ў
Д. маршавіку́ маршавіка́м
В. маршавіка́ маршавіко́ў
Т. маршавіко́м маршавіка́мі
М. маршавіку́ маршавіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.