нямкі́ня
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| нямкі́ня | нямкі́ні | |
| нямкі́ні | нямкі́нь | |
| нямкі́ні | нямкі́ням | |
| нямкі́ню | нямкі́нь | |
| нямкі́няй нямкі́няю |
нямкі́нямі | |
| нямкі́ні | нямкі́нях |
Крыніцы:
нямкі́ня
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| нямкі́ня | нямкі́ні | |
| нямкі́ні | нямкі́нь | |
| нямкі́ні | нямкі́ням | |
| нямкі́ню | нямкі́нь | |
| нямкі́няй нямкі́няю |
нямкі́нямі | |
| нямкі́ні | нямкі́нях |
Крыніцы:
нямко́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нямко́ | нямкі́ | |
| нямка́ | нямко́ў | |
| нямку́ | нямка́м | |
| нямка́ | нямко́ў | |
| нямко́м | нямка́мі | |
| нямку́ | нямка́х |
Крыніцы:
Нямко́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Нямко́вічы | |
| Нямко́віч Нямко́вічаў |
|
| Нямко́вічам | |
| Нямко́вічы | |
| Нямко́вічамі | |
| Нямко́вічах |
Нямно́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Нямно́ва | |
| Нямно́ва | |
| Нямно́ву | |
| Нямно́ва | |
| Нямно́вам | |
| Нямно́ве |
нямно́га
лічэбнік, нескланяльны, колькасны
Крыніцы:
нямно́га
прыслоўе
| нямно́га | - | - |
Крыніцы:
нямно́гае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| нямно́гае | |
| нямно́гага | |
| нямно́гаму | |
| нямно́гае | |
| нямно́гім | |
| нямно́гім |
Крыніцы:
нямно́гія
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| нямно́гія | |
| нямно́гіх | |
| нямно́гім | |
| нямно́гіх | |
| нямно́гімі | |
| нямно́гіх |
Крыніцы:
нямо́гла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| нямо́гла | - | - |
Крыніцы:
нямо́гласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| нямо́гласць | |
| нямо́гласці | |
| нямо́гласці | |
| нямо́гласць | |
| нямо́гласцю | |
| нямо́гласці |
Крыніцы: