Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоухыьэюя
абвгдежзйклмнопрстўфхцчшя-

лакаўтава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. лакаўту́ецца лакаўту́юцца
Прошлы час
м. лакаўтава́ўся лакаўтава́ліся
ж. лакаўтава́лася
н. лакаўтава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час лакаўту́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

лакаўтава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лакаўту́ю лакаўту́ем
2-я ас. лакаўту́еш лакаўту́еце
3-я ас. лакаўту́е лакаўту́юць
Прошлы час
м. лакаўтава́ў лакаўтава́лі
ж. лакаўтава́ла
н. лакаўтава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час лакаўту́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

лакаўтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лакаўту́ю лакаўту́ем
2-я ас. лакаўту́еш лакаўту́еце
3-я ас. лакаўту́е лакаўту́юць
Прошлы час
м. лакаўтава́ў лакаўтава́лі
ж. лакаўтава́ла
н. лакаўтава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час лакаўтава́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

лакаўтварэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лакаўтварэ́нне лакаўтварэ́нні
Р. лакаўтварэ́ння лакаўтварэ́нняў
Д. лакаўтварэ́нню лакаўтварэ́нням
В. лакаўтварэ́нне лакаўтварэ́нні
Т. лакаўтварэ́ннем лакаўтварэ́ннямі
М. лакаўтварэ́нні лакаўтварэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

лака́ўтчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лака́ўтчык лака́ўтчыкі
Р. лака́ўтчыка лака́ўтчыкаў
Д. лака́ўтчыку лака́ўтчыкам
В. лака́ўтчыка лака́ўтчыкаў
Т. лака́ўтчыкам лака́ўтчыкамі
М. лака́ўтчыку лака́ўтчыках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

лакафа́рбавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лакафа́рбавы лакафа́рбавая лакафа́рбавае лакафа́рбавыя
Р. лакафа́рбавага лакафа́рбавай
лакафа́рбавае		 лакафа́рбавага лакафа́рбавых
Д. лакафа́рбаваму лакафа́рбавай лакафа́рбаваму лакафа́рбавым
В. лакафа́рбавы (неадуш.)
лакафа́рбавага (адуш.)		 лакафа́рбавую лакафа́рбавае лакафа́рбавыя (неадуш.)
лакафа́рбавых (адуш.)
Т. лакафа́рбавым лакафа́рбавай
лакафа́рбаваю		 лакафа́рбавым лакафа́рбавымі
М. лакафа́рбавым лакафа́рбавай лакафа́рбавым лакафа́рбавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

лакацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лакацы́йны лакацы́йная лакацы́йнае лакацы́йныя
Р. лакацы́йнага лакацы́йнай
лакацы́йнае		 лакацы́йнага лакацы́йных
Д. лакацы́йнаму лакацы́йнай лакацы́йнаму лакацы́йным
В. лакацы́йны (неадуш.)
лакацы́йнага (адуш.)		 лакацы́йную лакацы́йнае лакацы́йныя (неадуш.)
лакацы́йных (адуш.)
Т. лакацы́йным лакацы́йнай
лакацы́йнаю		 лакацы́йным лакацы́йнымі
М. лакацы́йным лакацы́йнай лакацы́йным лакацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лака́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лака́цыя
Р. лака́цыі
Д. лака́цыі
В. лака́цыю
Т. лака́цыяй
лака́цыяю
М. лака́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Лакачы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лакачы́
Р. Лакачо́ў
Д. Лакача́м
В. Лакачы́
Т. Лакача́мі
М. Лакача́х

лаке́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лаке́й лаке́і
Р. лаке́я лаке́яў
Д. лаке́ю лаке́ям
В. лаке́я лаке́яў
Т. лаке́ем лаке́ямі
М. лаке́ю лаке́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.