Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

двух’я́русны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двух’я́русны двух’я́русная двух’я́руснае двух’я́русныя
Р. двух’я́руснага двух’я́руснай
двух’я́руснае
двух’я́руснага двух’я́русных
Д. двух’я́руснаму двух’я́руснай двух’я́руснаму двух’я́русным
В. двух’я́русны (неадуш.)
двух’я́руснага (адуш.)
двух’я́русную двух’я́руснае двух’я́русныя (неадуш.)
двух’я́русных (адуш.)
Т. двух’я́русным двух’я́руснай
двух’я́руснаю
двух’я́русным двух’я́руснымі
М. двух’я́русным двух’я́руснай двух’я́русным двух’я́русных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

двух-трохгадо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двух-трохгадо́вы двух-трохгадо́вая двух-трохгадо́вае двух-трохгадо́выя
Р. двух-трохгадо́вага двух-трохгадо́вай
двух-трохгадо́вае
двух-трохгадо́вага двух-трохгадо́вых
Д. двух-трохгадо́ваму двух-трохгадо́вай двух-трохгадо́ваму двух-трохгадо́вым
В. двух-трохгадо́вы (неадуш.)
двух-трохгадо́вага (адуш.)
двух-трохгадо́вую двух-трохгадо́вае двух-трохгадо́выя (неадуш.)
двух-трохгадо́вых (адуш.)
Т. двух-трохгадо́вым двух-трохгадо́вай
двух-трохгадо́ваю
двух-трохгадо́вым двух-трохгадо́вымі
М. двух-трохгадо́вым двух-трохгадо́вай двух-трохгадо́вым двух-трохгадо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

двух-тро́хдзённы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двух-тро́хдзённы двух-тро́хдзённая двух-тро́хдзённае двух-тро́хдзённыя
Р. двух-тро́хдзённага двух-тро́хдзённай
двух-тро́хдзённае
двух-тро́хдзённага двух-тро́хдзённых
Д. двух-тро́хдзённаму двух-тро́хдзённай двух-тро́хдзённаму двух-тро́хдзённым
В. двух-тро́хдзённы (неадуш.)
двух-тро́хдзённага (адуш.)
двух-тро́хдзённую двух-тро́хдзённае двух-тро́хдзённыя (неадуш.)
двух-тро́хдзённых (адуш.)
Т. двух-тро́хдзённым двух-тро́хдзённай
двух-тро́хдзённаю
двух-тро́хдзённым двух-тро́хдзённымі
М. двух-тро́хдзённым двух-тро́хдзённай двух-тро́хдзённым двух-тро́хдзённых

Крыніцы: piskunou2012.

двух-трохме́сячны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двух-трохме́сячны двух-трохме́сячная двух-трохме́сячнае двух-трохме́сячныя
Р. двух-трохме́сячнага двух-трохме́сячнай
двух-трохме́сячнае
двух-трохме́сячнага двух-трохме́сячных
Д. двух-трохме́сячнаму двух-трохме́сячнай двух-трохме́сячнаму двух-трохме́сячным
В. двух-трохме́сячны (неадуш.)
двух-трохме́сячнага (адуш.)
двух-трохме́сячную двух-трохме́сячнае двух-трохме́сячныя (неадуш.)
двух-трохме́сячных (адуш.)
Т. двух-трохме́сячным двух-трохме́сячнай
двух-трохме́сячнаю
двух-трохме́сячным двух-трохме́сячнымі
М. двух-трохме́сячным двух-трохме́сячнай двух-трохме́сячным двух-трохме́сячных

Крыніцы: piskunou2012.

двух-тро́хтыднёвы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двух-тро́хтыднёвы двух-тро́хтыднёвая двух-тро́хтыднёвае двух-тро́хтыднёвыя
Р. двух-тро́хтыднёвага двух-тро́хтыднёвай
двух-тро́хтыднёвае
двух-тро́хтыднёвага двух-тро́хтыднёвых
Д. двух-тро́хтыднёваму двух-тро́хтыднёвай двух-тро́хтыднёваму двух-тро́хтыднёвым
В. двух-тро́хтыднёвы (неадуш.)
двух-тро́хтыднёвага (адуш.)
двух-тро́хтыднёвую двух-тро́хтыднёвае двух-тро́хтыднёвыя (неадуш.)
двух-тро́хтыднёвых (адуш.)
Т. двух-тро́хтыднёвым двух-тро́хтыднёвай
двух-тро́хтыднёваю
двух-тро́хтыднёвым двух-тро́хтыднёвымі
М. двух-тро́хтыднёвым двух-тро́хтыднёвай двух-тро́хтыднёвым двух-тро́хтыднёвых

Крыніцы: piskunou2012.

двушлю́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двушлю́бны двушлю́бная двушлю́бнае двушлю́бныя
Р. двушлю́бнага двушлю́бнай
двушлю́бнае
двушлю́бнага двушлю́бных
Д. двушлю́бнаму двушлю́бнай двушлю́бнаму двушлю́бным
В. двушлю́бны (неадуш.)
двушлю́бнага (адуш.)
двушлю́бную двушлю́бнае двушлю́бныя (неадуш.)
двушлю́бных (адуш.)
Т. двушлю́бным двушлю́бнай
двушлю́бнаю
двушлю́бным двушлю́бнымі
М. двушлю́бным двушлю́бнай двушлю́бным двушлю́бных

Крыніцы: piskunou2012.

д’е́пскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. д’е́пскі д’е́пская д’е́пскае д’е́пскія
Р. д’е́пскага д’е́пскай
д’е́пскае
д’е́пскага д’е́пскіх
Д. д’е́пскаму д’е́пскай д’е́пскаму д’е́пскім
В. д’е́пскі (неадуш.)
д’е́пскага (адуш.)
д’е́пскую д’е́пскае д’е́пскія (неадуш.)
д’е́пскіх (адуш.)
Т. д’е́пскім д’е́пскай
д’е́пскаю
д’е́пскім д’е́пскімі
М. д’е́пскім д’е́пскай д’е́пскім д’е́пскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Джава́ні

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. Джава́ні Джава́ні
Р. Джава́ні Джава́ні
Д. Джава́ні Джава́ні
В. Джава́ні Джава́ні
Т. Джава́ні Джава́ні
М. Джава́ні Джава́ні

джа́гаць

‘біць, лупцаваць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення; апякаць, калоцца; хутка ісці, бегчы, імчацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. джа́гаю джа́гаем
2-я ас. джа́гаеш джа́гаеце
3-я ас. джа́гае джа́гаюць
Прошлы час
м. джа́гаў джа́галі
ж. джа́гала
н. джа́гала
Загадны лад
2-я ас. джа́гай джа́гайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час джа́гаючы

Крыніцы: piskunou2012.

джа́гнуць

‘аднакратны дзеяслоў да джагаць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. джа́гну джа́гнем
2-я ас. джа́гнеш джа́гнеце
3-я ас. джа́гне джа́гнуць
Прошлы час
м. джа́гнуў джа́гнулі
ж. джа́гнула
н. джа́гнула
Загадны лад
2-я ас. джа́гні джа́гніце
Дзеепрыслоўе
прош. час джа́гнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.