Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

до́каз

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́каз до́казы
Р. до́казу до́казаў
Д. до́казу до́казам
В. до́каз до́казы
Т. до́казам до́казамі
М. до́казе до́казах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
до́казна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

до́казнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. до́казнасць
Р. до́казнасці
Д. до́казнасці
В. до́казнасць
Т. до́казнасцю
М. до́казнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́казны до́казная до́казнае до́казныя
Р. до́казнага до́казнай
до́казнае		 до́казнага до́казных
Д. до́казнаму до́казнай до́казнаму до́казным
В. до́казны (неадуш.)
до́казнага (адуш.)		 до́казную до́казнае до́казныя (неадуш.)
до́казных (адуш.)
Т. до́казным до́казнай
до́казнаю		 до́казным до́казнымі
М. до́казным до́казнай до́казным до́казных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́казны до́казная до́казнае до́казныя
Р. до́казнага до́казнай
до́казнае		 до́казнага до́казных
Д. до́казнаму до́казнай до́казнаму до́казным
В. до́казны (неадуш.)
до́казнага (адуш.)		 до́казную до́казнае до́казныя (неадуш.)
до́казных (адуш.)
Т. до́казным до́казнай
до́казнаю		 до́казным до́казнымі
М. до́казным до́казнай до́казным до́казных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́кер

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́кер до́керы
Р. до́кера до́кераў
Д. до́керу до́керам
В. до́кера до́кераў
Т. до́керам до́керамі
М. до́керу до́керах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́керскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́керскі до́керская до́керскае до́керскія
Р. до́керскага до́керскай
до́керскае		 до́керскага до́керскіх
Д. до́керскаму до́керскай до́керскаму до́керскім
В. до́керскі (неадуш.)
до́керскага (адуш.)		 до́керскую до́керскае до́керскія (неадуш.)
до́керскіх (адуш.)
Т. до́керскім до́керскай
до́керскаю		 до́керскім до́керскімі
М. до́керскім до́керскай до́керскім до́керскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

до́ктар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́ктар дактары́
Р. до́ктара дактаро́ў
Д. до́ктару дактара́м
В. до́ктара дактаро́ў
Т. до́ктарам дактара́мі
М. до́ктару дактара́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́ктаравіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́ктаравіцкі до́ктаравіцкая до́ктаравіцкае до́ктаравіцкія
Р. до́ктаравіцкага до́ктаравіцкай
до́ктаравіцкае		 до́ктаравіцкага до́ктаравіцкіх
Д. до́ктаравіцкаму до́ктаравіцкай до́ктаравіцкаму до́ктаравіцкім
В. до́ктаравіцкі (неадуш.)
до́ктаравіцкага (адуш.)		 до́ктаравіцкую до́ктаравіцкае до́ктаравіцкія (неадуш.)
до́ктаравіцкіх (адуш.)
Т. до́ктаравіцкім до́ктаравіцкай
до́ктаравіцкаю		 до́ктаравіцкім до́ктаравіцкімі
М. до́ктаравіцкім до́ктаравіцкай до́ктаравіцкім до́ктаравіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

До́ктаравічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́ктаравічы
Р. До́ктаравіч
До́ктаравічаў
Д. До́ктаравічам
В. До́ктаравічы
Т. До́ктаравічамі
М. До́ктаравічах