запаве́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запаве́днік |
запаве́днікі |
| Р. |
запаве́дніка |
запаве́днікаў |
| Д. |
запаве́дніку |
запаве́днікам |
| В. |
запаве́днік |
запаве́днікі |
| Т. |
запаве́днікам |
запаве́днікамі |
| М. |
запаве́дніку |
запаве́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запаве́дны |
запаве́дная |
запаве́днае |
запаве́дныя |
| Р. |
запаве́днага |
запаве́днай
запаве́днае |
запаве́днага |
запаве́дных |
| Д. |
запаве́днаму |
запаве́днай |
запаве́днаму |
запаве́дным |
| В. |
запаве́дны (неадуш.)
запаве́днага (адуш.) |
запаве́дную |
запаве́днае |
запаве́дныя (неадуш.)
запаве́дных (адуш.) |
| Т. |
запаве́дным |
запаве́днай
запаве́днаю |
запаве́дным |
запаве́днымі |
| М. |
запаве́дным |
запаве́днай |
запаве́дным |
запаве́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запаве́т |
запаве́ты |
| Р. |
запаве́ту |
запаве́таў |
| Д. |
запаве́ту |
запаве́там |
| В. |
запаве́т |
запаве́ты |
| Т. |
запаве́там |
запаве́тамі |
| М. |
запаве́це |
запаве́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| запаве́тна |
- |
- |
запаве́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запаве́тнасць |
| Р. |
запаве́тнасці |
| Д. |
запаве́тнасці |
| В. |
запаве́тнасць |
| Т. |
запаве́тнасцю |
| М. |
запаве́тнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
запаве́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запаве́тны |
запаве́тная |
запаве́тнае |
запаве́тныя |
| Р. |
запаве́тнага |
запаве́тнай
запаве́тнае |
запаве́тнага |
запаве́тных |
| Д. |
запаве́тнаму |
запаве́тнай |
запаве́тнаму |
запаве́тным |
| В. |
запаве́тны (неадуш.)
запаве́тнага (адуш.) |
запаве́тную |
запаве́тнае |
запаве́тныя (неадуш.)
запаве́тных (адуш.) |
| Т. |
запаве́тным |
запаве́тнай
запаве́тнаю |
запаве́тным |
запаве́тнымі |
| М. |
запаве́тным |
запаве́тнай |
запаве́тным |
запаве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́траны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запаве́траны |
запаве́траная |
запаве́транае |
запаве́траныя |
| Р. |
запаве́транага |
запаве́транай
запаве́транае |
запаве́транага |
запаве́траных |
| Д. |
запаве́транаму |
запаве́транай |
запаве́транаму |
запаве́траным |
| В. |
запаве́траны (неадуш.)
запаве́транага (адуш.) |
запаве́траную |
запаве́транае |
запаве́траныя (неадуш.)
запаве́траных (адуш.) |
| Т. |
запаве́траным |
запаве́транай
запаве́транаю |
запаве́траным |
запаве́транымі |
| М. |
запаве́траным |
запаве́транай |
запаве́траным |
запаве́траных |
Крыніцы:
piskunou2012.
запаве́траць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
запаве́трае |
запаве́траюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запаве́траў |
запаве́тралі |
| ж. |
запаве́трала |
| н. |
запаве́трала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.