Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

добранаме́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
добранаме́рна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

добранаме́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

добранаме́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	добранаме́рны	добранаме́рная	добранаме́рнае	добранаме́рныя
Р.	добранаме́рнага	добранаме́рнай добранаме́рнае	добранаме́рнага	добранаме́рных
Д.	добранаме́рнаму	добранаме́рнай	добранаме́рнаму	добранаме́рным
В.	добранаме́рны (неадуш.) добранаме́рнага (адуш.)	добранаме́рную	добранаме́рнае	добранаме́рныя (неадуш.) добранаме́рных (адуш.)
Т.	добранаме́рным	добранаме́рнай добранаме́рнаю	добранаме́рным	добранаме́рнымі
М.	добранаме́рным	добранаме́рнай	добранаме́рным	добранаме́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

до́бранька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
до́бранька	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

до́бранькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	до́бранькі	до́бранькая	до́бранькае	до́бранькія
Р.	до́бранькага	до́бранькай до́бранькае	до́бранькага	до́бранькіх
Д.	до́бранькаму	до́бранькай	до́бранькаму	до́бранькім
В.	до́бранькі (неадуш.) до́бранькага (адуш.)	до́бранькую	до́бранькае	до́бранькія (неадуш.) до́бранькіх (адуш.)
Т.	до́бранькім	до́бранькай до́бранькаю	до́бранькім	до́бранькімі
М.	до́бранькім	до́бранькай	до́бранькім	до́бранькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

добрапамы́сны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	добрапамы́сны	добрапамы́сная	добрапамы́снае	добрапамы́сныя
Р.	добрапамы́снага	добрапамы́снай добрапамы́снае	добрапамы́снага	добрапамы́сных
Д.	добрапамы́снаму	добрапамы́снай	добрапамы́снаму	добрапамы́сным
В.	добрапамы́сны (неадуш.) добрапамы́снага (адуш.)	добрапамы́сную	добрапамы́снае	добрапамы́сныя (неадуш.) добрапамы́сных (адуш.)
Т.	добрапамы́сным	добрапамы́снай добрапамы́снаю	добрапамы́сным	добрапамы́снымі
М.	добрапамы́сным	добрапамы́снай	добрапамы́сным	добрапамы́сных

Крыніцы: piskunou2012.

добраправо́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	добраправо́дны	добраправо́дная	добраправо́днае	добраправо́дныя
Р.	добраправо́днага	добраправо́днай добраправо́днае	добраправо́днага	добраправо́дных
Д.	добраправо́днаму	добраправо́днай	добраправо́днаму	добраправо́дным
В.	добраправо́дны (неадуш.) добраправо́днага (адуш.)	добраправо́дную	добраправо́днае	добраправо́дныя (неадуш.) добраправо́дных (адуш.)
Т.	добраправо́дным	добраправо́днай добраправо́днаю	добраправо́дным	добраправо́днымі
М.	добраправо́дным	добраправо́днай	добраправо́дным	добраправо́дных

Крыніцы: piskunou2012.

добрапрысто́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
добрапрысто́йна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

добрапрысто́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

добрапрысто́йны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	добрапрысто́йны	добрапрысто́йная	добрапрысто́йнае	добрапрысто́йныя
Р.	добрапрысто́йнага	добрапрысто́йнай добрапрысто́йнае	добрапрысто́йнага	добрапрысто́йных
Д.	добрапрысто́йнаму	добрапрысто́йнай	добрапрысто́йнаму	добрапрысто́йным
В.	добрапрысто́йны (неадуш.) добрапрысто́йнага (адуш.)	добрапрысто́йную	добрапрысто́йнае	добрапрысто́йныя (неадуш.) добрапрысто́йных (адуш.)
Т.	добрапрысто́йным	добрапрысто́йнай добрапрысто́йнаю	добрапрысто́йным	добрапрысто́йнымі
М.	добрапрысто́йным	добрапрысто́йнай	добрапрысто́йным	добрапрысто́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum