нарва́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарву́ |
нарвё́м |
| 2-я ас. |
нарве́ш |
нарвяце́ |
| 3-я ас. |
нарве́ |
нарву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
нарва́ў |
нарва́лі |
| ж. |
нарва́ла |
| н. |
нарва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарві́ |
нарві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Нарве́гія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Нарве́гія |
| Р. |
Нарве́гіі |
| Д. |
Нарве́гіі |
| В. |
Нарве́гію |
| Т. |
Нарве́гіяй Нарве́гіяю |
| М. |
Нарве́гіі |
нарве́жац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарве́жац |
нарве́жцы |
| Р. |
нарве́жца |
нарве́жцаў |
| Д. |
нарве́жцу |
нарве́жцам |
| В. |
нарве́жца |
нарве́жцаў |
| Т. |
нарве́жцам |
нарве́жцамі |
| М. |
нарве́жцу |
нарве́жцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарве́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарве́жка |
нарве́жкі |
| Р. |
нарве́жкі |
нарве́жак |
| Д. |
нарве́жцы |
нарве́жкам |
| В. |
нарве́жку |
нарве́жак |
| Т. |
нарве́жкай нарве́жкаю |
нарве́жкамі |
| М. |
нарве́жцы |
нарве́жках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарве́жскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарве́жскі |
нарве́жская |
нарве́жскае |
нарве́жскія |
| Р. |
нарве́жскага |
нарве́жскай нарве́жскае |
нарве́жскага |
нарве́жскіх |
| Д. |
нарве́жскаму |
нарве́жскай |
нарве́жскаму |
нарве́жскім |
| В. |
нарве́жскі (неадуш.) нарве́жскага (адуш.) |
нарве́жскую |
нарве́жскае |
нарве́жскія (неадуш.) нарве́жскіх (адуш.) |
| Т. |
нарве́жскім |
нарве́жскай нарве́жскаю |
нарве́жскім |
нарве́жскімі |
| М. |
нарве́жскім |
нарве́жскай |
нарве́жскім |
нарве́жскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.