ка́ры
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ка́ры |
ка́рая |
ка́рае |
ка́рыя |
| Р. |
ка́рага |
ка́рай ка́рае |
ка́рага |
ка́рых |
| Д. |
ка́раму |
ка́рай |
ка́раму |
ка́рым |
| В. |
ка́ры (неадуш.) ка́рага (адуш.) |
ка́рую |
ка́рае |
ка́рыя (неадуш.) ка́рых (адуш.) |
| Т. |
ка́рым |
ка́рай ка́раю |
ка́рым |
ка́рымі |
| М. |
ка́рым |
ка́рай |
ка́рым |
ка́рых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
ка́ры
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
ка́ры |
| Р. |
ка́раў |
| Д. |
ка́рам |
| В. |
ка́ры |
| Т. |
ка́рамі |
| М. |
ка́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
карыба́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыба́нт |
карыба́нты |
| Р. |
карыба́нта |
карыба́нтаў |
| Д. |
карыба́нту |
карыба́нтам |
| В. |
карыба́нта |
карыба́нтаў |
| Т. |
карыба́нтам |
карыба́нтамі |
| М. |
карыба́нце |
карыба́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Карыбу́тас
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Карыбу́тас |
Карыбу́тасы |
| Р. |
Карыбу́таса |
Карыбу́тасаў |
| Д. |
Карыбу́тасу |
Карыбу́тасам |
| В. |
Карыбу́таса |
Карыбу́тасаў |
| Т. |
Карыбу́тасам |
Карыбу́тасамі |
| М. |
Карыбу́тасе |
Карыбу́тасах |
карыгава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыгава́нне |
карыгава́нні |
| Р. |
карыгава́ння |
карыгава́нняў |
| Д. |
карыгава́нню |
карыгава́нням |
| В. |
карыгава́нне |
карыгава́нні |
| Т. |
карыгава́ннем |
карыгава́ннямі |
| М. |
карыгава́нні |
карыгава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карыгу́ецца |
карыгу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
карыгава́ўся |
карыгава́ліся |
| ж. |
карыгава́лася |
| н. |
карыгава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карыгу́ю |
карыгу́ем |
| 2-я ас. |
карыгу́еш |
карыгу́еце |
| 3-я ас. |
карыгу́е |
карыгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карыгава́ў |
карыгава́лі |
| ж. |
карыгава́ла |
| н. |
карыгава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карыгу́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыгі́раванне |
| Р. |
карыгі́равання |
| Д. |
карыгі́раванню |
| В. |
карыгі́раванне |
| Т. |
карыгі́раваннем |
| М. |
карыгі́раванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыгі́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карыгі́руецца |
карыгі́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
карыгі́раваўся |
карыгі́раваліся |
| ж. |
карыгі́равалася |
| н. |
карыгі́равалася |
Крыніцы:
sbm2012.