Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дармо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дармо́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дармо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дармо́васць
Р. дармо́васці
Д. дармо́васці
В. дармо́васць
Т. дармо́васцю
М. дармо́васці

Крыніцы: piskunou2012.

дармо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дармо́вы дармо́вая дармо́вае дармо́выя
Р. дармо́вага дармо́вай
дармо́вае		 дармо́вага дармо́вых
Д. дармо́ваму дармо́вай дармо́ваму дармо́вым
В. дармо́вы (неадуш.)
дармо́вага (адуш.)		 дармо́вую дармо́вае дармо́выя (неадуш.)
дармо́вых (адуш.)
Т. дармо́вым дармо́вай
дармо́ваю		 дармо́вым дармо́вымі
М. дармо́вым дармо́вай дармо́вым дармо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дарнава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дарнава́нне
Р. дарнава́ння
Д. дарнава́нню
В. дарнава́нне
Т. дарнава́ннем
М. дарнава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

дарні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дарні́т
Р. дарні́ту
Д. дарні́ту
В. дарні́т
Т. дарні́там
М. дарні́це

Крыніцы: piskunou2012.

дарні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дарні́ца
Р. дарні́цы
Д. дарні́цы
В. дарні́цу
Т. дарні́цай
дарні́цаю
М. дарні́цы

Крыніцы: piskunou2012.

дарні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дарні́чны дарні́чная дарні́чнае дарні́чныя
Р. дарні́чнага дарні́чнай
дарні́чнае		 дарні́чнага дарні́чных
Д. дарні́чнаму дарні́чнай дарні́чнаму дарні́чным
В. дарні́чны (неадуш.)
дарні́чнага (адуш.)		 дарні́чную дарні́чнае дарні́чныя (неадуш.)
дарні́чных (адуш.)
Т. дарні́чным дарні́чнай
дарні́чнаю		 дарні́чным дарні́чнымі
М. дарні́чным дарні́чнай дарні́чным дарні́чных

Крыніцы: piskunou2012.

даро́бачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даро́бачка даро́бачкі
Р. даро́бачкі даро́бачак
Д. даро́бачцы даро́бачкам
В. даро́бачку даро́бачкі
Т. даро́бачкай
даро́бачкаю		 даро́бачкамі
М. даро́бачцы даро́бачках

Крыніцы: piskunou2012.

даро́бачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даро́бачны даро́бачная даро́бачнае даро́бачныя
Р. даро́бачнага даро́бачнай
даро́бачнае		 даро́бачнага даро́бачных
Д. даро́бачнаму даро́бачнай даро́бачнаму даро́бачным
В. даро́бачны (неадуш.)
даро́бачнага (адуш.)		 даро́бачную даро́бачнае даро́бачныя (неадуш.)
даро́бачных (адуш.)
Т. даро́бачным даро́бачнай
даро́бачнаю		 даро́бачным даро́бачнымі
М. даро́бачным даро́бачнай даро́бачным даро́бачных

Крыніцы: piskunou2012.

даро́бка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даро́бка даро́бкі
Р. даро́бкі даро́бак
Д. даро́бцы даро́бкам
В. даро́бку даро́бкі
Т. даро́бкай
даро́бкаю		 даро́бкамі
М. даро́бцы даро́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.