Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

наратывіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. наратывіза́цыя
Р. наратывіза́цыі
Д. наратывіза́цыі
В. наратывіза́цыю
Т. наратывіза́цыяй
наратывіза́цыяю
М. наратывіза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

нараты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нараты́ўны нараты́ўная нараты́ўнае нараты́ўныя
Р. нараты́ўнага нараты́ўнай
нараты́ўнае		 нараты́ўнага нараты́ўных
Д. нараты́ўнаму нараты́ўнай нараты́ўнаму нараты́ўным
В. нараты́ўны (неадуш.)
нараты́ўнага (адуш.)		 нараты́ўную нараты́ўнае нараты́ўныя (неадуш.)
нараты́ўных (адуш.)
Т. нараты́ўным нараты́ўнай
нараты́ўнаю		 нараты́ўным нараты́ўнымі
М. нараты́ўным нараты́ўнай нараты́ўным нараты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

нараўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нараўле́нне
Р. нараўле́ння
Д. нараўле́нню
В. нараўле́нне
Т. нараўле́ннем
М. нараўле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

нараўля́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нараўля́нка нараўля́нкі
Р. нараўля́нкі нараўля́нак
Д. нараўля́нцы нараўля́нкам
В. нараўля́нку нараўля́нак
Т. нараўля́нкай
нараўля́нкаю		 нараўля́нкамі
М. нараўля́нцы нараўля́нках

Крыніцы: piskunou2012.

нараўля́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нараўля́нскі нараўля́нская нараўля́нскае нараўля́нскія
Р. нараўля́нскага нараўля́нскай
нараўля́нскае		 нараўля́нскага нараўля́нскіх
Д. нараўля́нскаму нараўля́нскай нараўля́нскаму нараўля́нскім
В. нараўля́нскі (неадуш.)
нараўля́нскага (адуш.)		 нараўля́нскую нараўля́нскае нараўля́нскія (неадуш.)
нараўля́нскіх (адуш.)
Т. нараўля́нскім нараўля́нскай
нараўля́нскаю		 нараўля́нскім нараўля́нскімі
М. нараўля́нскім нараўля́нскай нараўля́нскім нараўля́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

нараўнава́ць

‘зрабіць што-небудзь роўным, гладкім’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нараўну́ю нараўну́ем
2-я ас. нараўну́еш нараўну́еце
3-я ас. нараўну́е нараўну́юць
Прошлы час
м. нараўнава́ў нараўнава́лі
ж. нараўнава́ла
н. нараўнава́ла
Загадны лад
2-я ас. нараўну́й нараўну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час нараўнава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

нараўне́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
нараўне́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нараўці́ся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нараву́ся наравё́мся
2-я ас. нараве́шся наравяце́ся
3-я ас. нараве́цца нараву́цца
Прошлы час
м. наро́ўся нараўлі́ся
ж. нараўла́ся
н. нараўло́ся
Дзеепрыслоўе
прош. час наро́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Нараўчы́зна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Нараўчы́зна
Р. Нараўчы́зны
Д. Нараўчы́зне
В. Нараўчы́зну
Т. Нараўчы́знай
Нараўчы́знаю
М. Нараўчы́зне

на́рацкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. на́рацкі на́рацкая на́рацкае на́рацкія
Р. на́рацкага на́рацкай
на́рацкае		 на́рацкага на́рацкіх
Д. на́рацкаму на́рацкай на́рацкаму на́рацкім
В. на́рацкі (неадуш.)
на́рацкага (адуш.)		 на́рацкую на́рацкае на́рацкія (неадуш.)
на́рацкіх (адуш.)
Т. на́рацкім на́рацкай
на́рацкаю		 на́рацкім на́рацкімі
М. на́рацкім на́рацкай на́рацкім на́рацкіх

Крыніцы: piskunou2012.