сігна́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігна́льнік |
сігна́льнікі |
| Р. |
сігна́льніка |
сігна́льнікаў |
| Д. |
сігна́льніку |
сігна́льнікам |
| В. |
сігна́льніка |
сігна́льнікаў |
| Т. |
сігна́льнікам |
сігна́льнікамі |
| М. |
сігна́льніку |
сігна́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
сігна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сігна́льны |
сігна́льная |
сігна́льнае |
сігна́льныя |
| Р. |
сігна́льнага |
сігна́льнай
сігна́льнае |
сігна́льнага |
сігна́льных |
| Д. |
сігна́льнаму |
сігна́льнай |
сігна́льнаму |
сігна́льным |
| В. |
сігна́льны (неадуш.)
сігна́льнага (адуш.) |
сігна́льную |
сігна́льнае |
сігна́льныя (неадуш.)
сігна́льных (адуш.) |
| Т. |
сігна́льным |
сігна́льнай
сігна́льнаю |
сігна́льным |
сігна́льнымі |
| М. |
сігна́льным |
сігна́льнай |
сігна́льным |
сігна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сігна́льчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігна́льчык |
сігна́льчыкі |
| Р. |
сігна́льчыку |
сігна́льчыкаў |
| Д. |
сігна́льчыку |
сігна́льчыкам |
| В. |
сігна́льчык |
сігна́льчыкі |
| Т. |
сігна́льчыкам |
сігна́льчыкамі |
| М. |
сігна́льчыку |
сігна́льчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
сігна́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігна́льшчык |
сігна́льшчыкі |
| Р. |
сігна́льшчыка |
сігна́льшчыкаў |
| Д. |
сігна́льшчыку |
сігна́льшчыкам |
| В. |
сігна́льшчыка |
сігна́льшчыкаў |
| Т. |
сігна́льшчыкам |
сігна́льшчыкамі |
| М. |
сігна́льшчыку |
сігна́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сігна́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігна́льшчыца |
сігна́льшчыцы |
| Р. |
сігна́льшчыцы |
сігна́льшчыц |
| Д. |
сігна́льшчыцы |
сігна́льшчыцам |
| В. |
сігна́льшчыцу |
сігна́льшчыц |
| Т. |
сігна́льшчыцай
сігна́льшчыцаю |
сігна́льшчыцамі |
| М. |
сігна́льшчыцы |
сігна́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сігнара́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігнара́нт |
сігнара́нты |
| Р. |
сігнара́нта |
сігнара́нтаў |
| Д. |
сігнара́нту |
сігнара́нтам |
| В. |
сігнара́нта |
сігнара́нтаў |
| Т. |
сігнара́нтам |
сігнара́нтамі |
| М. |
сігнара́нце |
сігнара́нтах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сігнара́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігнара́нтка |
сігнара́нткі |
| Р. |
сігнара́нткі |
сігнара́нтак |
| Д. |
сігнара́нтцы |
сігнара́нткам |
| В. |
сігнара́нтку |
сігнара́нтак |
| Т. |
сігнара́нткай
сігнара́нткаю |
сігнара́нткамі |
| М. |
сігнара́нтцы |
сігнара́нтках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сігнату́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігнату́ра |
сігнату́ры |
| Р. |
сігнату́ры |
сігнату́р |
| Д. |
сігнату́ры |
сігнату́рам |
| В. |
сігнату́ру |
сігнату́ры |
| Т. |
сігнату́рай
сігнату́раю |
сігнату́рамі |
| М. |
сігнату́ры |
сігнату́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сігнату́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сігнату́рка |
сігнату́ркі |
| Р. |
сігнату́ркі |
сігнату́рак |
| Д. |
сігнату́рцы |
сігнату́ркам |
| В. |
сігнату́рку |
сігнату́ркі |
| Т. |
сігнату́ркай
сігнату́ркаю |
сігнату́ркамі |
| М. |
сігнату́рцы |
сігнату́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.