даню́хваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даню́хваю |
даню́хваем |
| 2-я ас. |
даню́хваеш |
даню́хваеце |
| 3-я ас. |
даню́хвае |
даню́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
даню́хваў |
даню́хвалі |
| ж. |
даню́хвала |
| н. |
даню́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даню́хвай |
даню́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даню́хваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Даню́шава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Даню́шава |
| Р. |
Даню́шава |
| Д. |
Даню́шаву |
| В. |
Даню́шава |
| Т. |
Даню́шавам |
| М. |
Даню́шаве |
даня́ньчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даня́ньчваюся |
даня́ньчваемся |
| 2-я ас. |
даня́ньчваешся |
даня́ньчваецеся |
| 3-я ас. |
даня́ньчваецца |
даня́ньчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
даня́ньчваўся |
даня́ньчваліся |
| ж. |
даня́ньчвалася |
| н. |
даня́ньчвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даня́ньчвайся |
даня́ньчвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даня́ньчваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
даня́ньчваць
‘заканчваць няньчыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даня́ньчваю |
даня́ньчваем |
| 2-я ас. |
даня́ньчваеш |
даня́ньчваеце |
| 3-я ас. |
даня́ньчвае |
даня́ньчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
даня́ньчваў |
даня́ньчвалі |
| ж. |
даня́ньчвала |
| н. |
даня́ньчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даня́ньчвай |
даня́ньчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даня́ньчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
даня́ньчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даня́ньчуся |
даня́ньчымся |
| 2-я ас. |
даня́ньчышся |
даня́ньчыцеся |
| 3-я ас. |
даня́ньчыцца |
даня́ньчацца |
| Прошлы час |
| м. |
даня́ньчыўся |
даня́ньчыліся |
| ж. |
даня́ньчылася |
| н. |
даня́ньчылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даня́ньчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
даня́ньчыць
‘скончыць няньчыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даня́ньчу |
даня́ньчым |
| 2-я ас. |
даня́ньчыш |
даня́ньчыце |
| 3-я ас. |
даня́ньчыць |
даня́ньчаць |
| Прошлы час |
| м. |
даня́ньчыў |
даня́ньчылі |
| ж. |
даня́ньчыла |
| н. |
даня́ньчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даня́ньчы |
даня́ньчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даня́ньчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
данясе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
данясе́нне |
данясе́нні |
| Р. |
данясе́ння |
данясе́нняў |
| Д. |
данясе́нню |
данясе́нням |
| В. |
данясе́нне |
данясе́нні |
| Т. |
данясе́ннем |
данясе́ннямі |
| М. |
данясе́нні |
данясе́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даня́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даня́ты |
даня́тая |
даня́тае |
даня́тыя |
| Р. |
даня́тага |
даня́тай даня́тае |
даня́тага |
даня́тых |
| Д. |
даня́таму |
даня́тай |
даня́таму |
даня́тым |
| В. |
даня́ты (неадуш.) даня́тага (адуш.) |
даня́тую |
даня́тае |
даня́тыя (неадуш.) даня́тых (адуш.) |
| Т. |
даня́тым |
даня́тай даня́таю |
даня́тым |
даня́тымі |
| М. |
даня́тым |
даня́тай |
даня́тым |
даня́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
даня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дайму́ |
до́ймем |
| 2-я ас. |
до́ймеш |
до́ймеце |
| 3-я ас. |
до́йме |
до́ймуць |
| Прошлы час |
| м. |
даня́ў |
данялі́ |
| ж. |
даняла́ |
| н. |
даняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даймі́ |
даймі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даня́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.