зано́шаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зано́шаны |
зано́шаная |
зано́шанае |
зано́шаныя |
| Р. |
зано́шанага |
зано́шанай зано́шанае |
зано́шанага |
зано́шаных |
| Д. |
зано́шанаму |
зано́шанай |
зано́шанаму |
зано́шаным |
| В. |
зано́шаны (неадуш.) зано́шанага (адуш.) |
зано́шаную |
зано́шанае |
зано́шаныя (неадуш.) зано́шаных (адуш.) |
| Т. |
зано́шаным |
зано́шанай зано́шанаю |
зано́шаным |
зано́шанымі |
| М. |
зано́шаным |
зано́шанай |
зано́шаным |
зано́шаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зано́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зано́шаны |
зано́шаная |
зано́шанае |
зано́шаныя |
| Р. |
зано́шанага |
зано́шанай зано́шанае |
зано́шанага |
зано́шаных |
| Д. |
зано́шанаму |
зано́шанай |
зано́шанаму |
зано́шаным |
| В. |
зано́шаны (неадуш.) зано́шанага (адуш.) |
зано́шаную |
зано́шанае |
зано́шаныя (неадуш.) зано́шаных (адуш.) |
| Т. |
зано́шаным |
зано́шанай зано́шанаю |
зано́шаным |
зано́шанымі |
| М. |
зано́шаным |
зано́шанай |
зано́шаным |
зано́шаных |
Кароткая форма: зано́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зано́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зано́шванне |
| Р. |
зано́швання |
| Д. |
зано́шванню |
| В. |
зано́шванне |
| Т. |
зано́шваннем |
| М. |
зано́шванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зано́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зано́шваецца |
зано́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зано́шваўся |
зано́шваліся |
| ж. |
зано́швалася |
| н. |
зано́швалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зано́шваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зано́шваю |
зано́шваем |
| 2-я ас. |
зано́шваеш |
зано́шваеце |
| 3-я ас. |
зано́швае |
зано́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зано́шваў |
зано́швалі |
| ж. |
зано́швала |
| н. |
зано́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зано́швай |
зано́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зано́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зану́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зану́да |
зану́ды |
| Р. |
зану́ды |
зану́д |
| Д. |
зану́дзе |
зану́дам |
| В. |
зану́ду |
зану́д |
| Т. |
зану́дай зану́даю |
зану́дамі |
| М. |
зану́дзе |
зану́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
зану́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зану́да |
зану́ды |
| Р. |
зану́ды |
зану́д |
| Д. |
зану́ду |
зану́дам |
| В. |
зану́ду |
зану́д |
| Т. |
зану́дам |
зану́дамі |
| М. |
зану́дзе |
зану́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
зану́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зану́джанне |
| Р. |
зану́джання |
| Д. |
зану́джанню |
| В. |
зану́джанне |
| Т. |
зану́джаннем |
| М. |
зану́джанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зану́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зану́джаны |
зану́джаная |
зану́джанае |
зану́джаныя |
| Р. |
зану́джанага |
зану́джанай зану́джанае |
зану́джанага |
зану́джаных |
| Д. |
зану́джанаму |
зану́джанай |
зану́джанаму |
зану́джаным |
| В. |
зану́джаны (неадуш.) зану́джанага (адуш.) |
зану́джаную |
зану́джанае |
зану́джаныя (неадуш.) зану́джаных (адуш.) |
| Т. |
зану́джаным |
зану́джанай зану́джанаю |
зану́джаным |
зану́джанымі |
| М. |
зану́джаным |
зану́джанай |
зану́джаным |
зану́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.