Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзярка́ч

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзярка́ч

‘венік’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзярклі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзярклі́вы	дзярклі́вая	дзярклі́вае	дзярклі́выя
Р.	дзярклі́вага	дзярклі́вай дзярклі́вае	дзярклі́вага	дзярклі́вых
Д.	дзярклі́ваму	дзярклі́вай	дзярклі́ваму	дзярклі́вым
В.	дзярклі́вы (неадуш.) дзярклі́вага (адуш.)	дзярклі́вую	дзярклі́вае	дзярклі́выя (неадуш.) дзярклі́вых (адуш.)
Т.	дзярклі́вым	дзярклі́вай дзярклі́ваю	дзярклі́вым	дзярклі́вымі
М.	дзярклі́вым	дзярклі́вай	дзярклі́вым	дзярклі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дзярлі́ва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
дзярлі́ва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

дзярлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзярлі́вы	дзярлі́вая	дзярлі́вае	дзярлі́выя
Р.	дзярлі́вага	дзярлі́вай дзярлі́вае	дзярлі́вага	дзярлі́вых
Д.	дзярлі́ваму	дзярлі́вай	дзярлі́ваму	дзярлі́вым
В.	дзярлі́вы (неадуш.) дзярлі́вага (адуш.)	дзярлі́вую	дзярлі́вае	дзярлі́выя (неадуш.) дзярлі́вых (адуш.)
Т.	дзярлі́вым	дзярлі́вай дзярлі́ваю	дзярлі́вым	дзярлі́вымі
М.	дзярлі́вым	дзярлі́вай	дзярлі́вым	дзярлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дзярмо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

дзярне́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дзярні́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзярні́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзярні́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Verbum